Huisdieren
Huisdieren
Ziekten die het centrale zenuwstelsel bij honden beïnvloeden, omvatten elke genetische stoornis die de hersenen of het ruggenmerg kan aanvallen. Deze ziekten hebben duidelijke fysieke symptomen die eigenaren direct zullen opmerken, of geleidelijk naarmate de ziekte progresseert. Eigenaren die een plotselinge verandering in het gedrag, de loopvaardigheid of het temperament van een hond opmerken, moeten onmiddellijk een dierenarts raadplegen.
Deze aandoening treedt het meest op bij pups en is geassocieerd met infectie van het herpesvirus. Symptomen omvatten een trilling in het hoofd van de pup, die meer uitgesproken is wanneer het dier probeert te bewegen, te voeden of te spelen. Deze worden "intentietrillingen" genoemd omdat het hoofdbewogen dramatisch toeneemt wanneer de pup "voornemens" is om iets te doen. Een pup met deze ziekte van het zenuwstelsel kan geen normale eet- en loopgewoontes ontwikkelen. Er is geen bekende behandeling voor de ziekte.
Epilepsie is een stoornis van het centrale zenuwstelsel die resulteert in regelmatige aanvallen bij honden. Symptomen, periodieke convulsies, kunnen op elk moment tussen zes maanden en vijf jaar verschijnen. Voor een aanval kan de hond bang en zenuwachtig lijken. Hij kan lopen, meer aandacht zoeken, of simpelweg schuilgaan. De ziekte is goed te controleren door medicatie, hoewel geen remedie bestaat. Zelfs onder medicatie kan de hond nog steeds onregelmatige aanvallen ervaren.
Sindroom van Horner is de naam voor verschillende symptomen die in de gezichtsspieren van een hond optreden. Sympathische zenuwen verliezen de vermogen om spiergroepen te stimuleren door ziekte of lichamelijke letsel, resulterend in hangende ooglidens, kleine pupillen, ingevallen ogen, en vasodilatatie van bloedvaten op de aangedane zijde van het gezicht. Symptomen van de ziekte worden behandeld met speciale oogdruppels, hoewel de onderliggende oorzaak van het probleem al dan niet behandelbaar kan zijn.
Deze ziekte treft de gewervels en de schijven ertussen. Een bacteriële of schimmelinfectie veroorzaakt zwelling, compressie van de gewervels, en ontsteking die langzaam druk uitoefent op het ruggenmerg van de hond. Deze ruggenmergcompressie kan een ernstig risico vormen voor de zenuwstelselfuncties van de hond. Eigenaren zullen een geïnfecteerde hond aarzelen zien om te springen of rennen, gewicht verliezen, koorts lopen, symptomen van depressie vertonen zoals lethargie en onwilligheid om te spelen en zich onttrekken aan contact met zijn rug. Botinfecties zijn moeilijk te behandelen. Therapie om de bacterie of schimmel te wissen duurt zes weken tot zes maanden.