Huisdieren
Vijf honden ziekten worden beschouwd als endocriene gerelateerde ziekten: schildklierziekte, diabetes, pancreatitis, de ziekte van Addison en de ziekte van Cushing. Hoewel ziekten van de schildklier het meest voorkomen, vereist de diagnose voor alle over het algemeen bloedonderzoek, anamnese, lichamelijk onderzoek, urineonderzoek en aanvullende tests.
Net als bij mensen reguleert de schildklier de stofwisseling van een hond. Ziekte treedt op wanneer de afscheiding van het schildklierhormoon faalt. Symptomen omvatten gewichtstoename, haaruitval, lethargie, huidinfecties en verminderde interesse in beweging. De behandeling omvat vaak het aanvullen van het benodigde hormoon of schildkliermedicatie. Tests worden herhaald om de vooruitgang te controleren. Schildklierziekte kan jarenlang ongediagnosticeerd blijven, maar de behandeling leidt meestal tot een normaal leven.
Bij diabetische honden malfunctioneren de endocriene klieren, wat resulteert in insulinegebrek. Symptomen omvatten overmatig drinken en plassen, en gewichtsverlies. Vroege behandeling heeft een hoog succespercentage. Hoewel er geen genezing is, kan diabetes worden beheerd met een verandering in dieet en beweegregime. De insulinedosis kan indien nodig worden aangepast, waardoor de meeste honden een normaal leven kunnen leiden. Diabetes is erfelijk, met grotere honden die kwetsbaarder zijn.
Pancreatitis treft meestal middelgrote honden. Een ontstoken alvleesklier kan worden veroorzaakt door letsel of door obesitas en vet voedsel. Symptomen zijn braken, diarree, buikpijn en verminderde eetlust. Het een dag onthouden van voedsel en water stopt het braken meestal, met vloeistoffen soms gebruikt om uitdroging te voorkomen. Uw dierenarts kan pijnstillers voorschrijven. Zodra gediagnosticeerd, hebben honden soms een speciaal dieet nodig, maar herstellen ze meestal met de juiste behandeling.
Een zeldzame endocriene stoornis, de ziekte van Addison treedt op wanneer de bijnieren niet voldoende steroïde hormonen kunnen produceren. Dit kan te wijten zijn aan schade aan de bijnieren en hypofysefalen. Symptomen omvatten braken, diarree, gewrichtspijn, beven en donkere huidgebieden. Symptomen variëren in de loop van de tijd, waardoor de ziekte van Addison moeilijk te diagnosticeren is. Als de hond een kritiek punt bereikt, kan hij in nierfalen raken, wat intraveneuze vloeistoffen kan vereisen om rehydratie te ondersteunen. Verschillende behandelingen zijn beschikbaar en effectief zodra het specifieke type van de ziekte van Addison is bepaald. Uw hond zal waarschijnlijk levenslange medicatie en monitoring nodig hebben, maar zijn kwaliteit van leven zou goed moeten blijven.
Veelvoorkomend bij alle rassen van oudere honden, is de ziekte van Cushing het tegendeel van de ziekte van Addison, in die zin dat de bijnieren overtollige hormonen produceren. Er zijn twee typen van deze ziekte die langzaam vordert. Symptomen lijken op die van andere ziekten en omvatten verhoogde eetlust, drinken en plassen, uitstekende buik, huidknobbels, haaruitval, hoge bloeddruk en spierzwakte. Honden vertonen normale tekenen van veroudering en lijken vaak niet ernstig ziek. De ziekte van Cushing kan worden veroorzaakt door tumoren van de bijnier of hypofyse. Bijniertumoren kunnen chirurgisch worden verwijderd, maar 80 procent van de gevallen wordt geactiveerd door hypofysetumoren. Verschillende behandelingen zijn beschikbaar, en medicatie beheerst de ziekte meestal effectief. Hoewel er geen genezing is, voegt vroege interventie jaren toe aan het leven van honden.
Alle honden moeten regelmatig worden onderzocht door hun dierenarts. Hoe sneller een ziekte wordt gediagnosticeerd, hoe effectiever de behandeling is. Lezen over erfelijke problemen bij rassen zal eigenaren waarschuwen voor zorgen.