Huisdieren
Huisdieren
Erfelijke ziekten bij honden worden veroorzaakt door afwijkingen in hun genen. Wanneer een teef, reu of beide ouders door verkeerde fokpraktijken defecte erfelijke code doorgeven aan hun puppy's, kunnen er tal van verschillende aandoeningen ontstaan. Deze aandoeningen variëren in ernst en kunnen voor een huisdier eigenaar zowel emotioneel belastend als financieel zwaar zijn.
Progressief netvliesatrofie is een genetische aandoening die de ogen aantast. Volgens de website Animal Eye Care komt de aandoening bij vrijwel elk ras voor, met name bij bullmastiffs en Old English mastiffs. Ook reuze samojeden en Siberische husky's zijn gevoelig voor het ontwikkelen van PRA. De term betekent letterlijk dat het netvlies langzaam afsterft. Dit leidt tot een geleidelijke en progressieve zichtverlies. Honden met PRA verliezen eerst hun nachtzicht. Naarmate de ziekte vordert, verslechteren de ogen totdat het dier volledig blind is. Gelukkig is de aandoening pijnloos en passen de meeste honden zich goed aan aan het verlies van hun zicht.
Caniene intervertebrale schijfziekte (IVDD) treft voornamelijk teckels, maar ook andere rassen met een lang lichaam en korte poten, zoals corgis, sommige shih tzu's en basset honden, kunnen eraan lijden. Dit zijn chondrodystrofe rassen, omdat hun lichaamsbouw wordt veroorzaakt door een lichamelijke afwijking, volgens de Canine Inherited Disorders Database.
IVDD treedt op wanneer een van de wervelschijven tussen de rugwervels van de hond barst. De schijven zijn gevuld met een zacht, lijmachtig materiaal, en de barst zorgt ervoor dat het binnenmateriaal lekt en op het ruggenmerg drukt. Dit veroorzaakt scherpe pijn in de nek of rug. In ernstigere gevallen kan het leiden tot verlamming. IVDD kan worden behandeld met een operatie, maar de dierenarts moet de ingreep binnen 24 uur na de diagnose uitvoeren, anders is de verlamming waarschijnlijk permanent.
Heupdysplasie is een degeneratieve erfelijke aandoening die voornamelijk grote en reuzenrassen treft. Pet Education legt uit dat deense doggen, sintbernards en Duitse herders een hoog risico lopen, net als labrador- en golden retrievers. De aandoening treedt op wanneer de kop en kom van het heupgewricht niet goed in elkaar passen. De symptomen zijn al zichtbaar bij honden van vijf maanden oud. Honden met deze ziekte lopen met een onregelmatige of ongelijke gang. Ze hebben soms moeite met het op- of afgaan van trappen en aarzelen misschien om op te staan na het liggen. De aandoening verslechtert uiteindelijk tot artrose, een uitputtende aandoening gekenmerkt door chronische pijn en zwelling in de gewrichten. Heupdysplasie wordt behandeld met gewichtsbeheersing en low-impact oefeningen. Ernstige gevallen kunnen mogelijk worden gecorrigeerd met een operatie.