Huisdieren
Huisdieren
Hartwormen werden voor het eerst herkend in de Verenigde Staten in 1847 en zijn sindsdien bekend als een van de meest verwoestende parasieten die honden kunnen infecteren. Behandeling is lang, moeilijk en duur, en hartworminfecties kunnen in de dood eindigen als niet vroeg genoeg gediagnosticeerd. Symptomen ontwikkelen zich meestal pas als de ziekte significant is gevorderd. Dus het is belangrijk om de oorzaken en symptomen zo snel mogelijk te herkennen.
De meeste hondenparasieten worden overgedragen door stoel of parasieten achtergelaten in de grond. Echter, hartwormen kunnen alleen worden overgedragen door muggen. Muggen zuigen bloed van geïnfecteerde honden en raken zelf geïnfecteerd. Ze overbrengen de hartwormen dan aan de volgende honden waarmee ze in contact komen. Als buren honden hartwormen hebben, is het waarschijnlijker dat uw hond de ziekte oplopt, maar alleen als muggen aanwezig zijn.
Hartwormen beginnen hun leven als kleine larven die in het hart van geïnfecteerde honden worden gelegd. Ze leven in de bloedstroom. Deze larven zijn klein genoeg om in de mug opgesogen te worden wanneer het de hond beet. De larven leven in de mug voor twee of drie weken, waar ze groot genoeg groeien om te migreren naar de mond van de mug. Eenmaal in de mond, worden ze in een andere hond overgebracht, waar ze tot volwassenheid kunnen groeien. Larven kunnen tot twee jaar in de hond leven. Ze kunnen niet volwassen worden tenzij ze aan een mug worden overgebracht en dan terug naar een hondengastheer.
Eenmaal ze teruggekeerd zijn naar een hondengastheer, besteden de larven ongeveer drie maanden aan rijpen en migreren naar het hart van de hond, waar ze uitgroeien tot volwassen exemplaren van maximaal 35 cm lang. Volwassen hartworm kan vijf tot zeven jaar leven en legt elke zes tot zeven maanden larven. Een ernstig geïnfecteerde hond kan honderden hartwormen hebben die in de rechterkant van zijn hart en de grote bloedvaten die het hart en de longen verbinden leven. Dit kan de bloedstroom tussen hart en longen in ernstige gevallen obstructeren.
Hartworm heeft weinig symptomen, dus de meeste eigenaren herkennen niet dat hun hond ziek is tot het ernstig geïnfecteerd is. Symptomen omvatten gewichtsverlies, verminderde eetlust, lethargie en hoesten. Hartworm kan gediagnosticeerd worden met een bloedtest en wordt vaak geïdentificeerd in routinematige examens omdat het een hartgeluid veroorzaakt, wat gehoord kan worden door een stethoscoop.
Hartwormpreventie is eenvoudig, dus als u in een gebied met muggen woont, adviseren dierenartsen jaarronde preventieve medicatie. Het meest voorkomende medicijn is Ivermectine, maar er zijn veel variëteiten van preventie en veel voorkomen ook tegen andere parasieten zoals vlooien, wormen en teken. Hartwormpreventie doodt geen volwassen wormen, maar doodt larven en voorkomt dat ze zich ontwikkelen tot schadelijke volwassenen. Als uw hond al hartwormen heeft opgelopen, raadpleeg uw dierenarts voordat u preventieve medicatie geeft, want dit kan ernstige problemen veroorzaken bij geïnfecteerde honden.