Huisdieren
Huisdieren
Canine parvovirus, ook wel parvo genoemd, is een zeer besmettelijke ziekte. Puppy's jonger dan 6 maanden lopen het grootste risico om geïnfecteerd te raken met dit virus, en die jonger dan 12 weken behoren tot de ernstigste gevallen. De incubatietijd van parvo is meestal tussen de 7 en 14 dagen, en het virus kan 5 maanden of langer op oppervlakken overleven. Enteritis is de darmvorm van het virus en vertoont verschillende symptomen. De andere vorm treft het hart en is veel minder voorkomend zonder zichtbare symptomen. Parvo doodt 80 procent van de getroffen jonge puppy's.
Depressie is meestal het eerste symptoom van canine parvovirus. De meeste honden zijn energiek en houden van spelen. Als uw hond zijn oren niet opriet en reageert wanneer hij wordt geroepen, voelt hij zich misschien niet goed. Veel honden met parvo liggen gewoon rond. U kent het temperament van uw hond, dus als uw harige vriend afstandelijk lijkt, is er een goede kans dat er iets mis is. Let extra op deze symptomen, aangezien het belangrijk is om deze ziekte vroeg te ontdekken. Als koorts gepaard gaat met de depressie en lusteloosheid van uw hond, is het tijd om de dierenarts te bezoeken.
Honden houden van eten, dus als uw hond niet snel reageert wanneer u de voerbak tevoorschijn haalt, kan hij ziek zijn. Canine parvovirus is extreem irriterend voor de darmen van honden, dus ze hebben meestal geen eetlust.
De grootste kenmerkende tekenen van canine parvovirus zijn braken en diarree. Helaas presenteren deze symptomen zich meestal in de latere stadia van parvo, wanneer de kans om het leven van de hond te redden bijna nihil is. Het braken kan ernstig zijn, of geel en schuimig lijken, omdat de hond niets in zijn maag heeft. De diarree is meestal ernstig en is een donkere, bloedige kleur met een extreem vieze geur. Aangezien parvovirus via ontlasting wordt uitgescheiden, is het cruciaal om niet alleen grondig schoon te maken, maar het hele gebied ook met bleekmiddel af te wassen.
Het lichaam van een hond bestaat voor 90 procent uit water, dus zelfs een kleine hoeveelheid uitdroging kan ervoor zorgen dat een hond erg ziek wordt. Dit is eigenlijk de hoofdoorzaak van dood bij honden met parvovirus, dus het is belangrijk om te letten op tekenen dat uw hond uitgedroogd is. Symptomen van uitdroging bij honden omvatten: doffe, witte plakkerige tandvlees en een afname van huidelasticiteit. Druk uw vinger tegen het tandvlees van uw hond en let op de kleur wanneer u uw vinger loslaat. Als het tandvlees plakkerig aanvoelt en niet onmiddellijk roze wordt, is uw hond uitgedroogd. Om huidelasticiteit te controleren, trek de huid van de hond tussen zijn schouders zover mogelijk omhoog en laat los. Als de huid een paar seconden nodig heeft om terug te zakken, is uw hond uitgedroogd. Dierenartsen kunnen honden IV-vloeistoffen geven om ze gehydrateerd te houden, en u kunt ook thuis Pedialyte aanbieden, vraag eerst uw dierenarts.
Canine parvovirus myocarditis is de tweede klinische vorm van parvovirus en is veel minder voorkomend dan de darmvorm. Het komt alleen voor bij jonge puppy's en kan leiden tot hartinsufficiëntie en longinfarct. Myocarditis is de ontsteking van een hartspier bekend als het myocard, en puppy's met deze vorm van parvovirus vallen meestal om en sterven zonder voorafgaande tekenen of symptomen.