Miskraam bij honden staat ook bekend als spontane abortus en verwijst naar de dood en uitdrijving of resorptie van een foetus of meerdere foetussen vóór het einde van de zwangerschap. Het is mogelijk dat de moederhond één puppy verliest terwijl ze de andere tot termijn draagt. Meer te weten komen over de tekenen van miskraam bij honden kan je helpen actie te ondernemen als het gebeurt.
Vaginale bloeding
- Een hond die een miskraam heeft gehad, kan bloeden uit haar vaginaopening. Bloeding uit de vagina is een teken dat de hond naar een dierenarts moet gaan, die het probleem mogelijk duidelijk kan diagnosticeren.
Uitdrijving van de foetus
- In sommige gevallen kan de hond een foetus of foetussen uit haar lichaam uitdrijven. Dit is het meest voorkomend bij late-termijn miskramen waarbij de puppy's grotendeels volledig gevormd zijn, en een veelvoorkomende oorzaak van dit type miskraam is foetale dood door een hormonale onevenwichtigheid bij de moeder.
Buik krimpt
- Een zwangere hond heeft een opgeblazen buik, en een hond die een miskraam heeft gehad en de foetussen heeft herabsorbeerd, zal een buik hebben die weer krimpt naar de normale grootte. Dit kan het enige teken zijn van een miskraam dat vroeg in de zwangerschap gebeurt.
Ziekte
- Volgens Pet People's Place kan een hond die een miskraam heeft meegemaakt tekenen van ziekte vertonen. Koorts en lethargie zijn beide tekenen die een miskraam kunnen begeleiden. Eigenaren en hun zwangere hond moeten een bezoek brengen aan de dierenarts als een hond ziek lijkt tijdens haar zwangerschap.
