Huisdieren
Dierenarts Holly Nash stelt op PetEducation.com dat ongeveer 14 procent van alle honden op een bepaald moment in hun leven een urineweginfectie zal hebben. De meerderheid van deze infecties ontstaat omdat bacteriën de urineweg konden binnendringen, meestal via de urethra of urineopening. Echter, urineweginfecties kunnen ook optreden vanwege schimmels of virussen die de urineweg zijn binnengedrongen. Honden die lijden aan een bacteriële urineweginfectie kunnen antibiotica krijgen voor behandeling.
Over het algemeen zijn de tekenen van een urineweginfectie eenvoudig en gerelateerd aan de bathroomgewoonten en het gedrag van de hond. Bijvoorbeeld, de hond kan misschien alleen kleine hoeveelheden urine laten, maar hij kan meer frequente bathroompauzes nodig hebben om dat te doen. Dit wordt poollakiurie genoemd. Sommige honden kunnen lijden aan dysurie, wat pijnlijk urineren is en kan worden gezien als whining bij het proberen te urineren. Hematurie, of bloed in de urine, kan ook aanwezig zijn bij een canine UTI.
Het standaard type antibiotica dat aan honden met een urineweginfectie wordt gegeven, komt uit de penicillingroep. De specifieke merk- of generieke naam kan variëren gebaseerd op de gezondheid van de hond, de ernst en het type infectie evenals ras en eventuele allergieën die de hond kan hebben. Ernstigere infecties kunnen het gebruik van amoxicilline vereisen. De doseringshoeveelheid voor beide medicijnen varieert gebaseerd op het gewicht van de hond.
De standaard lengte van de behandeling voor een canine urineweginfectie is een minimum van zeven tot tien dagen op een voorgeschreven antibioticum. Ernstigere behandelingen kunnen een langere toediening van het antibioticum vereisen. Echter, de extra tijd op het antibioticum is afhankelijk van het type en de ernst van de infectie, evenals de expertise van de dierenarts op het individuele geval. Dierenarts Debra Primovic van PetPlace.com voegt toe dat de beste tijd om de antibiotica van een hond toe te dienen 's ochtends of 's avonds is.
Bij honden kunnen bepaalde antibiotica verschillende bijwerkingen hebben. De eigenaar kan merken dat hun hond lijdt aan diarree of misselijkheid, hoewel misselijkheid moeilijker voor de eigenaar te herkennen kan zijn. Ook ernstige of aanhoudende diarree moet onmiddellijk aan de aandacht van een dierenarts worden gebracht, omdat het kan leiden tot uitdroging en ernstige ziekte. Sommige honden kunnen ook meer lethargisch worden tijdens het innemen van het antibioticum, hoewel dit zichzelf zou moeten oplossen zodra de medicatie is gestaakt.
Wanneer elk type medicatie wordt voorgeschreven, inclusief antibiotica, moet de eigenaar de medicatie gedurende de volledige voorschrijflengte geven tenzij ernstige bijwerkingen optreden. In het geval van een urineweginfectie is het niet ongebruikelijk dat de symptomen binnen de eerste paar dagen opschonen – wat de eigenaar doet denken dat de infectie voorbij is. Echter, dit is niet waar en als de eigenaar zou stoppen met het toedienen van de medicatie, zou de infectie simpelweg terugkeren.