Huisdieren
Huisdieren
Urine-incontinentie treedt op wanneer een hond hun urinefuncties niet zoals normaal kan reguleren, waardoor ze vaak en zonder controle urineren. Dit kan om verschillende redenen voorkomen, waaronder een gebrek aan zindelijkheid, veroudering, territoriummarkering, of urineweginfectie. Veel gevallen kunnen worden behandeld met medicatie, supplementen en training. In ernstigere gevallen wordt urine-incontinentie veroorzaakt door geboorteafwijkingen of andere uitputtende fysieke aandoeningen. Voor deze incidenten zijn er vormen van chirurgie die levensvatbaar kunnen zijn als behandeling om de incontinentie te verlichten.
Volgens het Los Angeles Mar Vista Animal Medical Center komen ectopische ureters het meest voor bij teven en treden op wanneer een geboorteafwijking een malformatie van het urinewegstelsel veroorzaakt. Bij honden met deze aandoening omzeilen hun ureters de urineblaas en verbinden direct met de urethra of vagina. Het resultaat is dat urine niet wordt opgeslagen voordat het het lichaam verlaat, wat frequent lekken veroorzaakt. Bij honden met ectopische ureters zijn er drie verschillende chirurgie-opties. De eerste is een neoureterostomie, waarbij de overtollige ureter wordt verwijderd om de opening te laten uitmonden in de blaas in plaats van de urethra. De tweede is een neoureterocystostomie, waarbij een nieuw gat in de blaas wordt gemaakt om de ureter doorheen te leiden. De derde is een nefro-urectectomie, waarbij de hele nier en de betreffende ureter worden verwijderd. Dit legt de volledige urine-regulatie op de andere bestaande nier.
Zwakke blaassfincter treedt op wanneer de opening van de blaas die de urine vasthoudt zwak is, waardoor urine te gemakkelijk in de urethras wordt uitgescheiden. Volgens Mar Vista Animal Medical Center zijn er verschillende medicinale behandelingen voor deze aandoening. In gevallen waar medicatie niet werkt, zijn er twee vormen van chirurgie. Colposuspensie is een procedure voor teven waarbij de vagina op de urethra wordt genaaid, waardoor de stroom van urine wordt vertraagd. Bij reuen kan cystourethropexy worden uitgevoerd, wat hetzelfde resultaat heeft, behalve dat het deferentiekanaal in plaats van de vagina gebruikt.
In sommige ernstige gevallen kunnen honden die ruggenmergschade hebben gehad een compressie van zenuwen hebben die het zenuwstelsel dat de urine-regulatie beheerst onderbreekt. Er is mogelijk chirurgie nodig om deze uitputtende aandoening te corrigeren en de druk op de zenuwen te verlichten.
Bij chirurgische procedures die erop gericht zijn urine-incontinentie op te lossen, kunnen er verschillende complicaties optreden. Zwelling kan de hond onmiddellijk na de operatie meer incontinent maken totdat deze afneemt. Urineren kan pijnlijker worden voor de hond, vandaar dat de meeste dierenartsen een urinekatheter gebruiken na de operatie om inspanning te voorkomen.
De succespercentages van hondenincontinentieoperatie variëren afhankelijk van de oorzaak van de incontinentie, maar het Mar Vista Animal Medical Center in Los Angeles rapporteert dat chirurgie doorgaans 33 procent tot 58 procent succesvol is. Bij de meeste honden kan sterk verbeterde urine-continente worden verwacht na drie tot vijf weken.