Huisdieren
Huisdieren
Een veelvoorkomend misverstand van hondenbezitters is dat toxemie bij honden alleen gerelateerd is aan zwangerschap. Terwijl zwangere mensen en landbouwdieren infectieuze toxemie (pre-eclampsie) kunnen ontwikkelen, is niet aangetoond dat dit spontaan optreedt bij zwangere honden, meestal gerelateerd is aan nierziekte in plaats daarvan. Caniene toxemie is meestal het resultaat van een onderliggende ziekte of orgaanfalen en kan extreem moeilijk te behandelen zijn. Het is vaak financieel en emotioneel kostbaar voor huisdierbezitters en leidt meestal tot een slechte prognose voor de hond.
Toxemie bij honden kan worden gedefinieerd als een gehele lichaamsysteeminfectie die voortkomt uit de verspreiding van bacteriële producten, of toxinen, via de bloedbaan. Oorzaken kunnen sterk variëren, maar beginnen over het algemeen met een lokale infectie die uit de hand loopt. Wonden die niet goed worden gereinigd en verband worden gedaan, darmaandoeningen die goede maagflora doden en slechte bacteriële flora overmatig doen vermenigvuldigen, en nierfalen dat toxinen niet uit het lichaam verwijdert via de urine, kunnen leiden tot toxemie. Honden kunnen toxemie ontwikkelen door het innemen van chemische of plantengiften via het spijsverteringsstelsel. Mastitis, een infectie en ontsteking van de melkklieren, is ook aangetoond om toxemie te veroorzaken bij zwangere en zoogende honden.
Over het algemeen vertonen honden met toxemie meestal symptomen van acuut geheel lichaamsorgaanfalen, waaronder geelzucht, depressie, sufheid en hoge koorts. Verminderde eetlust, diarree en braken zijn ook veelvoorkomende symptomen. Lage bloeddruk, spierzwakte, lage fecale output en lage urineproductie kunnen tekenen zijn van systeeminfectie. In de eindstadia van de ziekte kan de hond moeite hebben met ademhalen en kan er een ophoping van vloeistof in de longen en buikholte optreden.
De beste preventie van toxemie bij honden is de behandeling van de onderliggende oorzaak of ziekte. Dat betekent dat wonden schoon en bacteriënvrij houden en de behandelprotocollen van de dierenarts voor alle ziekten volgen, cruciaal is. Als toxemie optreedt, zal de dierenarts de hond vaak hospitaliseren zodat ze kan worden geplaatst op hoge doses intraveneuze antibiotica en vloeistoffen met voedingsstoffen kan ontvangen. De hond zal ook nauwlettend door de dierenarts moeten worden bewaakt zodat eventuele noodzakelijke noodprocedures op een ogenblik kunnen worden geïnitieerd.
Honden die enige vorm van toxemie hebben meegemaakt en zijn hersteld, zijn vatbaar voor terugkeer. Ze zullen thuis nauwlettend moeten worden in de gaten gehouden op enig teken van ziekte en zullen door een dierenarts moeten worden gezien zodra symptomen opnieuw worden opgemerkt.
De aanwezigheid van grote hoeveelheden toxinen in het bloed kan leiden tot toxisch shocksyndroom bij honden. Spierzwakte, vertraagde hartslag, verlaagde bloeddruk en lichaamstemperatuur, en bleke kleur van het tandvlees en oogmucosa zijn tekenen van dit syndroom. Toxische shock is extreem moeilijk te behandelen en kan leiden tot de dood of de noodzaak tot euthanasie van de hond.