Urine-incontinentie is het onvermogen om urineren te beheersen. Hoewel urine-incontinentie voornamelijk voorkomt bij oudere honden, kan het elk type hond treffen, ongeacht leeftijd, ras of geslacht.
Overwegingen
- Incontinentie bij honden wordt vaak verward met ongepast urineren vanwege gedragsproblemen. Het is daarom belangrijk om eventuele medische problemen te identificeren die ervoor kunnen zorgen dat de hond op de verkeerde plaats urineert.
Oorzaken
- De meest voorkomende medische oorzaken van incontinentie bij honden zijn verlies van spierspanning van de urethra (vooral bij middelbare gesteriliseerde teven), hormonale veranderingen bij gesteriliseerde en gecastreerde honden, urineweginfecties, blaasstenen, aangeboren geboorteafwijkingen, tumoren en aandoeningen die overmatig waterinname kunnen veroorzaken zoals diabetes, Cushing ziekte en nierfalen.
Symptomen
- Afhankelijk van de onderliggende oorzaak, kunnen honden overvloedig urineren, een paar druppels urine lekken, bloed in de urine hebben of natte plekken bij de slaapplaatsen hebben. Er kunnen ook verschillende bijkomende symptomen zijn, afhankelijk van de onderliggende oorzaak.
Diagnose
- Een urinanalyse uitgevoerd door een dierenarts kan de aanwezigheid van bacteriën in de urine aantonen. Bloedonderzoek kan inzicht geven in de algemene gezondheid van de hond en de werking van verschillende organen, terwijl röntgenfoto's de aanwezigheid van stenen of kanker kunnen bepalen.
Behandeling
- De behandeling varieert afhankelijk van de onderliggende oorzaak. Oudere honden met hormonale incontinentie krijgen vaak een medicijn genaamd fenylpropanolamine; honden met een urineweginfectie krijgen antibiotica voorgeschreven; en stenen in de blaas kunnen chirurgisch worden verwijderd.
