Huisdieren
Huisdieren
Er zijn twee typen epilepsie bij honden: idiopatische epilepsie en secundaire epilepsie. Volgens het Canine Epilepsy Resource Center treden aanvallen op wanneer een onverwachte uitbarsting van zenuwsignalen naar de hersenen wordt gestuurd. De aanvallen kunnen variëren van mild tot ernstig. Meestal zijn aanvallen een teken van onderliggende neurologische problemen.
Volgens de University of Prince Edward Island wordt een hond gediagnosticeerd met idiopatische epilepsie wanneer er geen medische reden is waarom de hond een aanval heeft. Idiopatische epilepsie is gevonden in bijna alle rassen. Honden met dit type epilepsie beginnen doorgaans met aanvallen tussen de leeftijd van 1 en 3 jaar. Een aanval, voor of na deze leeftijd, wordt waarschijnlijk veroorzaakt door een onderliggende aandoening.
Wanneer een aanval wordt veroorzaakt door een onderliggende aandoening, wordt gezegd dat de hond secundaire epilepsie heeft, volgens het Canine Epilepsy Resource Center. Een dierenarts zal tests uitvoeren om te weten welk type epilepsie de hond heeft. De dierenarts zal het glucosegehalte van de hond testen om er zeker van te zijn dat hypoglykemie niet de oorzaak van de aanval is. Ze zullen ook cerebrospinale monsters nemen om ziekten zoals encefalitis en Hondenziekte uit te sluiten. Ze kunnen ook een CT-scan of MRI doen om er zeker van te zijn dat kanker niet de oorzaak is.
Elke aanval doorloopt vier stadia, volgens het Canine Epilepsy Resource Center. Het eerste stadium wordt prodroom genoemd. Een stemming of gedragsverandering kan worden waargenomen bij de hond uren---of zelfs dagen---voorafgaand aan een aanval. Zodra de aanval begint, gaat het over in het aura-stadium. Enkele tekenen van dit stadium zijn: janken, trillen, verstoppen of bezorgdheid. Wanneer de hond het kernpunt van een aanval bereikt, wordt dit ictus genoemd. Dit is waar de ernstige reacties plaatsvinden. De hond kan flauwvallen of met zijn tanden kletsen terwijl hij oncontroleerbaar met zijn voeten peddelt. Hij kan zelfs de controle over zijn lichamelijke functies verliezen.
Volgens het Canine Epilepsy Resource Center zal de behandelingsmethode afhangen van de ernst en frequentie van de aanvallen. Als een hond slechts een incidentele milde aanval heeft, kan een dierenarts de eigenaar adviseren om gewoon een oogje in het zeil te houden bij de hond. Als de aanval wordt veroorzaakt door een onderliggende aandoening, kan medicatie om die aandoening te behandelen worden voorgeschreven. Echter, als er geen onderliggende aandoening is en de dierenarts de hond diagnoseert met idiopatische epilepsie, zal de hond waarschijnlijk medicatie krijgen voorgeschreven, zoals fenobarbital, om de aanvallen te beheersen. Soms kan acupunctuur worden gebruikt om de opkomst van aanvallen tot een minimum te beperken.
Volgens de website "Dog Seizures" is kindling een nieuwe wetenschap die zich nog in de ontwikkelingsfase bevindt. Deze behandeling maakt gebruik van laagspanning elektriciteit op bepaalde delen van de hersenen van de hond in de hoop de effecten van de aanvallen te verminderen. Omdat de wetenschap nieuw is, zijn de effecten van deze procedure nog niet volledig bekend.