Huisdieren
Huisdieren
Honden hebben vier grote paren klieren die speeksel produceren. Speeksel vervult een verscheidenheid aan essentiële taken bij honden, zoals het smeren van de mond, het bevochtigen van het voedsel en het beginnen van het spijsverteringsproces, aldus Race Foster, een doctor in de diergeneeskunde van de Michigan State University. Hoewel tumoren van de speekselklieren ongebruikelijk zijn bij honden, is het belangrijk om ze vroeg te diagnosticeren voordat ze zich naar andere lichaamsdelen verspreiden.
De vier grote paren speekselklieren van de hond omvatten de parotide (bij het oor), de kaakklier (in de onderkaak), de tongklier (onder de tong) en de jukbeenklier (onder het oog). De meest voorkomende typen tumoren die de speekselklieren bij honden aantasten, zijn doorgaans adenocarcinomen en carcinomen. Ongeveer 75 procent tot 80 procent van alle speekselkliertumoren die honden treffen, bevinden zich waarschijnlijk in de parotide speekselklieren of in de kaakklieren, volgens Michigan Vet Specialists.
De aanwezigheid van tumoren in de speekselklieren veroorzaakt een verscheidenheid aan effecten op het lichaam van de hond. De meest voorkomende klinische tekenen die worden waargenomen bij honden met speekselkliertumoren zijn: niet-pijnlijke unilaterale massa's op de locatie van de speekselklieren, onaangename adem, slikproblemen en protrusie van het oogbal. Volgens de National Canine Cancer Foundation zijn speekselkliertumoren over het algemeen kwaadaardig en is metastase naar regionale lymfeklieren veelvoorkomend.
De diagnose van speekselklierneoplasie bij honden wordt gesteld door middel van lichamelijk onderzoek en weefselbiopsieën van de speekselklieren en regionale lymfeklieren. De weefselbiopsieën worden veelal verkregen door middel van fijnnaaldcytologie en kunnen bepalen of de massa's goedaardige of kwaadaardige tumoren zijn. Diagnostische beeldvorming, inclusief schedel- en borst-röntgenfoto's, CT-scans of MRI's, is nuttig om te bepalen of er tekenen zijn dat de tumor zich naar andere lichaamsdelen verspreidt, zoals de regionale lymfeklieren en de longen, volgens Michigan Vet Specialists.
Complete chirurgische verwijdering van de tumor wordt aanbevolen; echter, dergelijke chirurgie kan een uitdagende taak zijn vanwege de aanwezigheid van veel zenuwen en bloedvaten in de buurt en vanwege de invasieve aard van dergelijke tumoren. Als de tumor slechts gedeeltelijk kan worden verwijderd of als de tumor is aangetoond al te hebben gemetastaseerd (verspreid naar andere lichaamsdelen), dan worden stralingstherapie of chemotherapie aanbevolen.
Zoals bij elke operatie, zijn er altijd risico's op anesthesiereacties en complicaties. Verwijdering van de parotide klieren kan leiden tot aantasting van de gezichtszenuwen, terwijl verwijdering van de kaakklieren zelden kan leiden tot schade aan de zenuwen van de tong. Er moet mogelijk een drain worden geplaatst als er een vochtzak onder de incisieplaats ontstaat. Overlevingstijden bij honden worden bepaald op basis van de verspreiding van de tumor. Volgens Michigan Vet Specialists zijn de mediaan overlevingstijden voor honden die worden getroffen door speekselkliertumoren ongeveer 550 dagen.