Huisdieren
Huisdieren
Keeltumoren bij honden zijn vaak kwaadaardig. Vanwege hun locatie worden ze vaak pas opgemerkt als ze al behoorlijk groot zijn en in veel gevallen al zijn uitgezaaid naar andere organen. Soms zijn de symptomen zo mild dat ze onopgemerkt blijven. Vroege diagnose en snelle behandeling zijn cruciaal om de kans op een succesvol resultaat te vergroten.
Schildklier tumoren ontstaan op de schildklieren, die aan weerszijden van de luchtpijp in de keel liggen. Er wordt gedacht dat sommige rassen, zoals de boxer, beagle en golden retriever, gevoeliger zijn voor schildklier tumoren. De gemiddelde leeftijd waarop deze tumoren verschijnen is negen jaar. Volgens Veterinary Partner is in 87 procent van de gevallen sprake van kwaadaardigheid. Keelkop tumoren ontstaan in het deel van de keel dat de stembanden bevat. De verschillende soorten tumoren van de keelkop omvatten rhabdomyoom, extramedullair, chondrosarcoom, plasmacytoma en osteosarcoom. De meeste zijn kwaadaardig, met uitzondering van het rhabdomyoom, dat behoorlijk groot kan groeien maar goedaardig is.
Er zijn mogelijk geen vroege symptomen bij keeltumoren. Naarmate de tumoren groter worden, kun je merken dat je hond hoest, moeite heeft met slikken of eetlust verliest. Soms zit er bloed in het speeksel van de hond en is er een vieze ademgeur. Een verandering in de blaf van je hond kan worden opgemerkt.
Keeltumoren van alle soorten worden vaak voor het eerst opgemerkt tijdens routinecontroles bij de dierenarts. Tumoren van de keelkop kunnen tijdens het onderzoek worden gebiopteerd vanwege hun toegankelijkheid. Andere tumorlocaties zijn minder gemakkelijk te bereiken. Na de eerste detectie is het noodzakelijk om de mate van lokale invasie, kwaadaardigheid en metastasen naar afgelegen gebieden vast te stellen. Bloedprofiel beoordelingen, echoscopie, endoscopie en magnetische resonantiebeeldvorming (MRI) worden gebruikt, afzonderlijk of in combinatie, om de reikwijdte van de tumor verder te beoordelen.
Behandelingen variëren afhankelijk van het type, de invasiviteit en de verspreiding van de tumor. Tumoren die vrij bewegelijk zijn zonder detecteerbare verspreiding, worden meestal chirurgisch verwijderd. Chirurgie is vaak niet effectief om invasieve tumoren volledig te verwijderen. In dat geval wordt de chirurgie meestal gevolgd door stralingstherapie.
Complicaties kunnen optreden bij keeltumoren, zowel door de ziekte zelf als door de behandelingen. Pijn is vaak aanwezig door de tumor zelf. Chirurgie en de brandende effecten van straling veroorzaken extra pijn. Hoesten, heesheid en slikproblemen presenteren zich vaak eerst als symptomen, maar houden aan als de effecten van stralingstherapie. Pijn en slikproblemen kunnen de eetlust en het vermogen van de hond om te eten verminderen, wat leidt tot gewichtsverlies en een tekort aan voedingsstoffen op een moment dat beide het belangrijkst zijn. Verspreiding naar andere organen veroorzaakt extra moeilijkheden, afhankelijk van welke organen betrokken zijn. Vanwege de metastaserende aard van veel keeltumoren is de dood vaak de uiteindelijke uitkomst.