Huisdieren
Huisdieren
Acute vestibulaire syndroom kan een plotselinge en ernstige aanvang van symptomen hebben. Veel mensen verwarren de symptomen van acute vestibulaire syndroom met aanvallen bij honden. Om deze aandoening te behandelen, is het belangrijk om eventuele onderliggende aandoeningen te ontdekken die een storing in het vestibulaire systeem kunnen veroorzaken.
Het vestibulaire systeem is verantwoordelijk voor het houden van het hoofd en lichaam van het dier in de juiste positie. Dit systeem helpt de hond om zijn evenwicht te behouden en zijn oogbewegingen te coördineren. De receptoren van het vestibulaire systeem bevinden zich in het oor van de hond, naast de gehoorreceptoren. De definitie van acute vestibulaire syndroom is een plotselinge aanvang van elke vestibulaire stoornis.
Het meest voorkomende symptoom dat geassocieerd wordt met acute vestibulaire syndroom, is een kopschuinstand. Dieren die lijden aan deze aandoening, kunnen een brede, onstabiele houding hebben en wiegen van het hoofd en de romp. Naar één kant leunen is gebruikelijk, en dieren kunnen een ritmische oogbeweging ontwikkelen, bekend als nystagmus, evenals braken.
Oorinfecties kunnen een plotselinge aanvang van vestibulaire syndroom veroorzaken, evenals hypothyreoïdie, kanker, medicamententoxiciteit en encefalitis. Caniene idiopathische vestibulaire syndroom is de term die wordt gebruikt om een onbekende oorzaak van de ziekte te beschrijven. Dit komt het meest voor bij honden die ouder zijn dan 12 jaar.
De dierenarts zal uw hond onderzoeken op eventuele onderliggende oorzaken van acute vestibulaire syndroom. Er wordt een gezondheidsgeschiedenis afgenomen en eventuele diagnostische tests, zoals röntgenfoto's, een MRI of gecomputereerde tomografie, kunnen worden uitgevoerd.
Honden die lijden aan acute vestibulaire syndroom, kunnen binnen ongeveer twee weken vanzelf beginnen te verbeteren. De dierenarts kan anti-misselijkheid medicatie voorschrijven voor de hond totdat het braken begint te verbeteren. Honden die lijden aan deze aandoening, kunnen volledig herstellen, maar kunnen een permanente kopschuinstand overhouden als gevolg van de stoornis.