Huisdieren
Huisdieren
Vlooien komen vrijwel overal ter wereld voor. Er zijn veel soorten vlooien, maar allemaal zien ze er vrij gelijk uit, of het nu een Aziatische rattenvlo in China is of een kattenvlo in Texas. Ze zijn vrij gemakkelijk te identificeren, ofwel aan de hand van het uiterlijk van de vlo zelf, of aan de hand van de eieren en "vlooisvuil" dat ze achterlaten.
Alle vlooien zijn vleugelloos, en hun primaire manier van voortbewegen is springen. Vlooien hebben zes poten, en hun achterpoten zijn erg lang en krachtig, waardoor ze een van de meest bekwame springers ter wereld zijn, in staat om 200 keer hun eigen lengte te springen. Ze zijn meestal donker van kleur en minder dan 1/8 inch lang. Bij nader bekijken is het lichaam van de vlo hard en glanzend, en zelfs als het tussen de vingernagels wordt samengedrukt, houdt het grote druk stand. Ze hebben zich op deze manier aangepast om te kunnen overleven bij het bijten en krabben van hun dierlijke gastheren. De meeste mensen doen wat ze kunnen om vlooien te bestrijden en hun huisdieren te beschermen met vlooienhalsbanden of vlooienmedicatie.
Zelfs als men geen vlo ziet, is hun aanwezigheid eenvoudig te detecteren. Natuurlijk veroorzaken hun beetjes jeuk, soms intens. Ze leggen zeer kleine, witte ovale eieren die met het blote oog zichtbaar zijn, vaak in gras, tapijten en op de vacht van een dier. Wanneer de larven uitkomen, spinnen ze onmiddellijk een plakkerige cocon, die stof aantrekt en zeer moeilijk te zien is. Na een tot twee weken, kiemen de larven uit tot volwassen vlooien. Ze laten "vlooisvuil" achter, dat veel mensen ten onrechte identificeren als uitwerpselen. De kleine zwarte puntjes die u mogelijk ziet in de vacht van een vlooienbesmette hond, zijn in feite uitgedroogd bloed dat achterblijft na het voeden.
Er zijn meer dan 2.000 soorten vlooien in de wereld. De meest voorkomende soort in Noord-Amerika is de kattenvlo. Ondanks zijn naam, zal deze vlo ook honden besmetten, evenals ander vee, mensen en wilde dieren.
Hoewel de meeste vlooien slechts een jeukende overlast zijn, kunnen ze overdrager zijn van ernstigere ziekten. De meest voorkomende complicatie van vlooien bij huisdieren is een vlooienallergie, bekend als vlooiendermatitis. Honden die allergisch zijn voor het speeksel van de vlo, kunnen een intens jeukende uitslag krijgen van een enkele beet. In reactie daarop zal de hond kauwen en krabben, vaak tot ze bloeden, in een poging om de jeuk te verlichten. Een andere veelvoorkomende complicatie bij honden met vlooien is lintworm, die de hond oploopt door vlooieneieren in te nemen tijdens het verzorgen van zichzelf. Lintwormen rijpen in het spijsverteringsstelsel en kunnen enkele voet lang worden. Meestal zal de eigenaar lintwormsegmenten zien in de ontlasting, rond de anus van de hond of soms op beddengoed. Een onbehandelde lintworminfectie leidt uiteindelijk tot een ondervoede hond. Het is eenvoudig te behandelen met een enkele dosis ontwormingsmiddel.
Vlooien zijn intolerant voor extreme kou, of regenachtige, natte omstandigheden. In zeer vochtige klimaten waar het in de winter bevriest, zijn vlooien een seizoensgebonden probleem. Heet, droog klimaat het hele jaar door is ideaal voor vlooien en kan de grootste uitdaging vormen voor hondenbezitters. De beste manier om vlooien te bestrijden, is preventie door alle dieren in het huishouden op voorgeschreven vlooienmedicatie van de dierenarts te houden of vlooienhalsbanden te gebruiken.