Huisdieren
Huisdieren
Het idee van lintwormen die in het maagdarmkanaal van uw hond leven, is onaangenaam, maar nog onaangenamer is wanneer u ze kunt zien in zijn ontlasting of op zijn beddengoed. De meest voorkomende lintworm die honden infecteert, is Dipylidium caninum. Gelukkig zijn de wormen vaak eenvoudig te identificeren, als u weet waar u op moet letten, en zijn ze meestal eenvoudig te behandelen.
Een hond krijgt lintwormen door het opnemen van vlooien die geïnfecteerd zijn met lintwormlarven tijdens het verzorgen van zichzelf. Het baby lintworm wordt vrijgegeven tijdens de spijsvertering in de maag van de hond. Wanneer de worm in de darm terechtkomt, hecht hij zich met kleine haakjes aan de darmwand, waar hij blijft en groeit. Hoewel andere lintwormsoorten tot 25 voet lang kunnen worden, bereikt Dipylidium caninum doorgaans een volwassen lengte van ongeveer 15 centimeter.
Lintwormen zijn over het algemeen niet schadelijk of irriterend voor de hond, behalve bij ernstige, chronische besmettingen. Vaak is het enige opmerkelijke symptoom het passeren van lintwormsegmenten in de ontlasting van de hond. De segmenten zien eruit als enigszins afgeplatte korrels rijst en worden soms in kleine klonten aan elkaar geplakt uitgescheiden. Ze zijn wit of crèmekleurig. Ze zijn levend en, verontrustend genoeg, bewegen ze vaak in de ontlasting.
Deze segmenten worden proglottiden genoemd en zijn levende, reproductieve eenheden die eieren bevatten. Dit is hoe lintwormen zich voortplanten--terwijl de proglottiden de eieren vrijgeven, worden ze gegeten door vlooien, waardoor de cyclus wordt voortgezet. Ze kunnen ook per ongeluk worden gegeten door konijnen, vogels of zelfs honden wanneer ze in het gras vallen.
Af en toe zullen lintwormsegmenten naar beneden door de anus reizen en eruit komen. Ze prikkelen en irriteren de hond, die zichzelf soms kan schoonmaken of "schuiven", waarbij hij zijn achterste over de vloer sleept. De segmenten kunnen ook worden gevonden vastgekleefd aan de vacht rond de anus van de hond of op zijn beddengoed.
Lintwormen zijn niet zichtbaar voor een dierenarts bij een routine ontlastingstest; doorgaans worden ze alleen gediagnosticeerd wanneer de segmenten worden opgemerkt. Routine ontwormingsmiddelen, of topische “spot” behandelingen voor parasieten, krijgen ze niet weg.
Het is theoretisch mogelijk voor een mens om lintwormen van een hond te krijgen, maar om dit te doen, zou de mens ofwel een vlo of een lintwormsegment moeten innemen.
De enige zekere manier om uw hond vrij van lintwormen te houden, is om voorgeschreven vlooienbehandeling door de dierenarts te gebruiken. Zelfs dan is het mogelijk voor een hond om lintwormen te krijgen door gras op te eten waarop eieren zijn gevallen, of door vlooiengeplaagde prooidieren zoals muizen of konijnen te eten.
De behandeling is eenvoudig en effectief. Een enkele dosis Droncit (praziquantel) wordt gegeven, ofwel via injectie of een enkele pil. Dit lost de lintwormen in de darm snel op, en ze worden verteerd en uitgescheiden in de ontlasting.