Huisdieren
Huisdieren
Als het gaat om het welzijn van onze huisdieren, zijn de meeste eigenaren net zo bezorgd dat hun honden de juiste levensstijl hebben, als dat ze erover denken dat hun dieren goed worden verzorgd.
Deze levensstijl moet draaien om de beslissing om hun hond te castreren of te steriliseren. Tenzij u het dier wilt fokken, is er geen reden om uw hond intact te houden en zijn er veel redenen om hem te laten castreren.
Het castreren van een reu, ook wel castration genoemd, omvat de chirurgische verwijdering van beide testikels. Door deze procedure uit te voeren, voorkomt de dierenarts dat de hond paren en nakomelingen produceert.
Honden die gecastreerd worden, worden meestal eerst gesedeerd en vervolgens verdoofd vóór de operatie. Het dier zal op zijn rug worden vastgezet, en een dierenartsassistent of verpleegkundige zal het gebied van de scrotumzak tot aan de punt van de voorhuid (de bedekking over de penis) afklippen. Op dit punt zal ze vervolgens het chirurgische gebied steriliseren ter voorbereiding op de incisie.
De dierenarts zal een kleine, middelste incisie maken tussen de onderkant van de voorhuid en de scrotumzak. Eén van de testikels wordt dan zachtjes in de incisie geduwd en de dierenarts zal voorzichtig door het gemeenschappelijke weefsel snijden dat beide testikels omhult. Grote bloedvaten worden vervolgens geïdentificeerd, doorgeknipt en afgebonden met twee oplosbare hechtdraden. De vas deferens--de buis die sperma naar de penis brengt--wordt ook geligeerd en gehecht. De scrotum ligament, die de testikels in de scrotum omhoog houdt, wordt zachtjes van de testikel weggetrokken. De andere testikel wordt op ongeveer dezelfde manier verwijderd. De incisie wordt dan gesloten met oplosbare hechtdraden of samengekleefd met steriele huidlijm, afhankelijk van de grootte van de snede. Tijdens de gehele procedure worden de ademhaling, bloeddruk en interne temperatuur van de hond continu gemonitord.
Het voorkomen dat de reu nakomelingen produceert, is het voornaamste voordeel van castratie; echter, er zijn andere minder bekende redenen waarom dit een goede optie is voor huisdierbezitters. Castratie verkleint de kans dat de hond prostaat- en testikelkanker ontwikkelt naarmate hij ouder wordt. Het voorkomt ook dat de hond urine sproeit om zijn territorium te markeren -- een veelvoorkomend kenmerk voor de meeste mannelijke dieren. Een reu die niet op zoek is naar paren, is ook minder geneigd om rond te zwerven en agressief te worden.
Elke reu die meer dan 2 pond weegt, komt in aanmerking voor castratie -- veel dierenartsen zullen een puppy van minder dan dat gewicht niet castreren vanwege verdovingsprotocollen.
De meeste dierenartsen zullen castratie aanbevelen van zes tot negen maanden oud, hoewel een reu van elke leeftijd in aanmerking komt. De procedure duurt doorgaans ongeveer een uur om te voltooien, van de initiële sedatie tot het sluiten van de incisie, en het dier zal meestal binnen vijf tot tien minuten daarna wakker zijn. Vaak zullen dierenartsen vereisen dat de hond overnacht in het ziekenhuis zodat hij kan worden gemonitord op eventuele chirurgische complicaties; de hond is meestal de volgende dag klaar om naar huis te gaan.
Het dier moet worden gemonitord op eventuele tekenen van infectie op de chirurgische plaats. Ze moeten worden verhinderd de wond te likken of te krabben terwijl het geneest en de plaats moet schoon worden gehouden, anders kan het ontstoken en pijnlijk worden. Een veel minder voorkomende complicatie omvat een bloeding uit het subcutane weefsel naar de ruimte achtergelaten in de scrotumzak, resulterend in een grote hematoma in de scrotum. Dit is een dierenartsnoodgeval dat chirurgisch verwijderd moet worden.
Na verloop van tijd zal de scrotumzak die achterblijft na verwijdering van de testikels krimpen en minder opvallend worden. Ongeveer een maand na castratie zal de reu testosteron in zijn lichaam blijven hebben, dus u zult zijn gedrag nauwlettend moeten monitoren totdat het hormoon via zijn urine uit zijn systeem is verdwenen.