Huisdieren
Huisdieren
Hoewel het castreren van honden een standaardpraktijk is, kan het onjuist of op te jonge leeftijd doen leiden tot groei-gerelateerde gezondheids- en psychologische problemen bij honden. Het is belangrijk om goed onderzoek te doen naar de leeftijd van volwassenheid van een hond voordat u de beslissing neemt om te castreren, evenals rekening te houden met eventuele doelen die u voor ogen heeft met een hond. Het castreren van een hond kan de drives vernietigen die nodig zijn om te concurreren op hoog niveau in sporten zoals gehoorzaamheid, behendigheid of bescherming, en kan een hond ongeschikt maken voor het tonen op conformation shows.
Het castreren van een hond vermindert de productie van testosteron, maar elimineert het niet. Agressieve volwassen honden zullen doorgaans een meer aangenaam temperament vertonen na castratie, en de meeste honden zullen minder geneigd zijn om rond te zwerven, dominantie over familieleden uit te oefenen of hun territorium af te bakenen. De hormoonveranderingen na sterilisatie kunnen bijdragen aan het vermogen van een huisdier om onnodig gewicht aan te komen.
Honden die onder de 6 maanden worden gecastreerd, lopen mogelijk een verhoogd risico op bepaalde kankers, en het gebrek aan passende niveaus van testosteron in hun lichaam zal leiden tot misvormde groeiplaten. Dit resulteert in honden met langere poten, plattere borsten en smallere schedels, wat ongebruikelijke spanning zal opleggen op spieren, botten, gewrichten en pezen. Honden die onder de 6 maanden worden gecastreerd, worden doorgaans afgeraden om zich in te zetten voor hoogactiviteitswerk zoals competitieve behendigheid. Castreren onder de 6 maanden kan leiden tot een verhoogde incidentie van blaasincontinentie en nadelige reacties op vaccinaties, evenals een verdrievoudiging van de frequentie van schildklierziekte. Steriliseren op deze leeftijd is geassocieerd met een tweevoudig risico op ligamentbreuk en een 70 procent verhoogd risico op dysplasie in vergelijking met diegenen die na 6 maanden worden gecastreerd.
Na 6 maanden naderen veel honden de puberteit en zijn ze al erg dicht bij hun volledige volwassen lengte. Castreren na 6 maanden behaalt alle doelen van castreren voordat de hond seksueel volwassen is, maar vermindert sterk de meeste problemen die voorkomen bij honden die onder de 6 maanden worden gecastreerd. Het risico op spier-skeletstoornissen neemt significant af, en hoewel het nog steeds hoger is dan bij honden die na de volwassenheid worden gecastreerd, biedt de extra tijd de hond kritieke blootstelling aan groeihormonen.
Na 1 jaar hebben de meeste honden de seksuele volwassenheid bereikt. Castreren op dit stadium betekent minder gezondheidsrisico's dan castreren op een jongere leeftijd. Echter, aangezien honden seksueel volwassen zijn geweest, is er concluderend meer risico op onbedoelde fokking. Op dezelfde manier kunnen na een jaar sommige gewoontes van volwassen honden—zoals de neiging om rond te zwerven en territorium af te bakenen—het hele leven van de hond blijven bestaan. Voortdurende training zal veel doen om dergelijke gewoonten te beheren.
Verschillende hondenrassen bereiken fysieke volwassenheid op verschillende tijdstippen, en als uw hond intact is, is het belangrijk om altijd een waakzaam oog op hen te houden en interacties met intacte honden van het andere geslacht te beperken op leeftijden die zelfs nabij de volwassenheid komen. Concluderende studies in de veterinaire literatuur laten zien dat er geen dwingend bewijs is dat het castreren van onrijpe reuën de gezondheid verbetert, terwijl gezondheidsnadelen goed gedocumenteerd zijn.