Huisdieren
Huisdieren
Het castreren van reuen is een veelvoorkomende praktijk. Naast het voordeel van het helpen bij het beheersen van een steeds groter wordende populatie zwerfdieren, wordt aangenomen dat castratie over het algemeen gunstig is voor het dier. Castratie kan helpen bij het temperen van agressie en elimineert vrijwel de kans op teelbalkanker als het vóór 6 maanden leeftijd wordt uitgevoerd. Maar castratie is niet voor elke hond weggelegd. Ondanks de voordelen, zijn er risico's verbonden aan castratie.
Net als bij elke operatie brengt het castreren van een huisdier een zeker risico met zich mee. Hoewel de voorbeelden over het algemeen laag zijn, brengt castratie het risico van complicaties en nadelige reacties op anesthesie met zich mee, evenals postchirurgische infectie.
Het hormoon testosteron draagt bij aan de ontwikkeling van zowel spier als bot tijdens het eerste levensjaar van een reu. Castratie vóór 1 jaar leeftijd kan de integriteit van botontwikkeling in gevaar brengen. Sommige langetermijnstudies hebben geconcludeerd dat reuen gecastreerd vóór 1 jaar leeftijd 25 procent meer kans hebben om osteosarcoom te ontwikkelen. Het risico op osteosarcoom bij gecastreerde mannetjes neemt over het algemeen toe met de grootte en het ras van de hond. Gecruiste mannetjes hebben minder kans om de ziekte te ontwikkelen.
Hoewel zeldzaam, is de ontwikkeling van kanker van de urinewegen ongeveer 50 procent hoger bij gecastreerde reuen, vergeleken met intacte reuen. Kanker van de urinewegen manifesteert zich doorgaans als tumoren van de urethra of blaas. Rassen zoals Beagles en Schotse terriërs lopen een hoger risico op het ontwikkelen van kanker van de urinewegen, dus dit kan een factor zijn bij het bepalen of castratie geschikt is voor deze rassen honden. Kanker van de urinewegen is goed voor minder dan 1 procent van alle kankers bij honden.
Hypothyreoïdie is drie keer vaker voorkomend bij gecastreerde reuen dan bij intacte reuen. Hypothyreoïdie is het onvermogen van het lichaam om voldoende schildklierhormoon te produceren om goed te metaboliseren. Symptomen omvatten over het algemeen vermoeidheid, gewichtstoename en haaruitval.