Huisdieren
Demodex schurft, ook bekend als rode schurft, puppy schurft of demodectische schurft, tast de huid van jonge honden aan. Het onrijpe immuunsysteem van jonge honden maakt hen vatbaarder voor het ontwikkelen van demodex schurft, hoewel oudere honden met een onderdrukt immuunsysteem ook de aandoening kunnen ontwikkelen.
Dierenartsen classificeren demodex schurft volgens de aangetaste gebieden en de hoeveelheid huid die betrokken is. Gelokaliseerde demodex schurft tast geïsoleerde plekken op de hond aan, meestal het gezicht, en creërt een gevlekte uitstraling. Generaliseerde demodex schurft tast de huid van de hele hond aan. De meest resistente vorm, demodectische pododermatitis, tast alleen de poten van de hond aan.
Symptomen van demodex schurft omvatten korstachtige, rode laesies met plekken van haaruitval. De gebieden kunnen vochtig of vettig lijken. Jeuk kan al dan niet optreden. Honden met uitgebreide huidaandoeningen kunnen koorts krijgen en lethargisch worden.
Demodex schurft wordt veroorzaakt door een parasiet genaamd demodex canis. Deze kleine mijt leeft in de haarzakjes van de hond.
De behandeling varieert naargelang de mate van betrokkenheid. Gelokaliseerde demodex schurft reageert doorgaans op toepassingen van lotions en dips die erop gericht zijn de demodex mijt te doden. Meer intensieve huidaandoeningen kunnen behandeling met orale medicatie zoals ivermectine vereisen. Dierenartsen schrijven vaak corticosteroïden voor om jeuk te controleren en antibiotica om secundaire bacteriële infecties te controleren.