Huisdieren
Huisdieren
Mijten zijn meestal aanwezig op honden, maar schurft treedt niet op totdat de mijten de huid beginnen te besmetten. Schurft is zeer besmettelijk en soms ernstig. Als u denkt dat uw hond schurft heeft, moet u onmiddellijk medische hulp zoeken. Drie verschillende soorten mijten, Sarcoptische, Demodex en Cheyletiella, infecteren honden anders en variëren in ernst.
Sarcoptische schurft is een vorm van hondenschurft en kan bij elk ras of leeftijd van honden voorkomen. Het is zeer besmettelijk en gemakkelijk overgedragen, omdat het gemakkelijk van dier op dier wordt geblazen. De sarcoptische mijten kunnen zich in de huid graven met behulp van de haakjes en stekels die hun lichaam bedekken en een reproductie- en levenscyclus doorlopen, waarbij de infectie zich snel verspreidt.
Moeders blootstellen hun puppy's aan Demodex mijten uitsluitend door fysiek contact, meestal tijdens het geven van borstvoeding. De mijten kunnen van hun gastheer leven, zodat de leefruimte niet geïnfecteerd raakt. Omdat Demodex mijten de meest voorkomende vorm van mijten zijn en de levenscyclus op hun gastheer kunnen voltooien, kunnen ze langere tijd overleven. Demodex mijten zijn altijd aanwezig en worden pas schurft genoemd als er een grote populatie mijten is. De ontwikkeling van een grote mijtenpopulatie duidt doorgaans op een onderdrukt immuunsysteem, aangezien de meeste gezonde puppy's in staat zijn mijten onder controle te houden.
Cheyletiella schurft is de mildste vorm van schurft die een hond kan oplopen. Cheyletiella wordt ook wel „wandelende roos“ genoemd, vanwege de vlokken die ze produceren langs de rug, nek en kop van de hond terwijl ze onder de huid rondlopen. In tegenstelling tot de vorige vormen van mijten, zijn de Cheyletiella mijten zichtbaar bij nauwkeurige inspectie en leven ze meestal niet zo lang op puppy's of honden.
De veelvoorkomende symptomen van schurft zijn doorgaans ontsteking en schilfering van de huid en het daaropvolgende krabben, dat de huid meestal verder irriteert. Haaruitval treedt op wanneer grote hoeveelheden demodectische mijten in haarzakjes leven of vanwege krabben. Bij langdurige blootstelling aan schurft kunnen dieren korstvormig, scheurend huid ontwikkelen dat vocht afscheidt, eetlustverlies of zelfs koorts. Als het onbehandeld blijft, kan de hond vatbaar worden voor andere infecties door middel van open zweren en kan uiteindelijk sterven of worden geëuthaniseerd.
Vaak zal schurft bij puppy's vanzelf corrigeren zodra ze oud genoeg zijn en hun immuunsysteem in staat is de mijten onder controle te houden. Bij Cheyletiella kunnen de meeste vlooieninsecticiden het probleem oplossen en moet de omgeving ook worden behandeld, aangezien ze van hun gastheer kunnen leven. In ernstigere gevallen is onmiddellijke dierenartszorg noodzakelijk. Een topisch voorschrift in combinatie met een benzoylperoxide shampoo zal het probleem uiteindelijk verhelpen. Het is belangrijk om honden een gebalanceerd dieet te geven en door te gaan met regelmatige controles, zodat ze gezond blijven en immuun blijven voor verdere mijtenplaag.