Huisdieren
Huisdieren
Mijten zijn kleine insecten die grote jeuk veroorzaken bij anders gezonde honden. Zeer besmettelijk, kunnen deze microscopische plaagdieren honden, katten, paarden en andere huisdieren infecteren. Mijten veroorzaken ernstige huidirritatie, haaruitval en ontsteking en vereisen diergeneeskundig onderzoek en behandeling voor de snelste en meest effectieve resultaten. De diagnose wordt gesteld door microscopisch onderzoek van huidschraapjes, en de behandeling omvat doorgaans het gebruik van insecticidale dips, miticidale zalfjes en passende anti-parasitaire behandelingen.
Oormijten komen vaker voor bij katten, maar honden kunnen ze ook krijgen. Oormijten, wetenschappelijk bekend als Otodectes cynotis, leven in en rond het oor en voeden zich met het wasachtige afzetsel in de buitenste oorhoorleiding van uw hond. Oormijten veroorzaken intense jeuk en hoofdschudden. Als uw huisdier krabt en schudt, wordt het oor geïrriteerd en getraumatiseerd. De beschadigde weefsels beginnen wondvocht af te scheiden dat zich combineert met oorsmeer om een korstig zwarte substantie te vormen. Na verloop van tijd kan de oorhoorleiding geblokkeerd raken, de luchtstroom verminderen en uw hond kwetsbaar maken voor secundaire bacteriële en schimmelinfecties.
Canine schurft of sarcoptische schurft wordt veroorzaakt door Sarcoptes scabiei. Aanvallen de schurftmijten eerst gebieden met weinig haar, zoals de ellebogen, oren, oksels, buik en borst. Als ze onbehandeld blijven, kan de aandoening zich over het hele lichaam verspreiden. Bij sommige allergische honden veroorzaakt schurft intense jeuk en kan de daarbij komende huidschade ernstig zijn. Verhoogde, rode pustels zijn gebruikelijk, en deze pustels kunnen vocht afgeven en gele, korstig plekken vormen. Op de lange termijn veroorzaakt onbehandelde schurft verdikte, gerimpelde huid en kan in de meest ernstige gevallen dodelijk zijn.
Demodex canis mijten leven in de haarzakjes en talgklieren van de meeste honden. Om redenen die niet volledig begrepen zijn, hebben sommige honden grote populaties van deze mijten en dit veroorzaakt een aandoening die bekend staat als demodicosis, gekenmerkt door haaruitval en huidontsteking. Erfelijkheid of een verzwakt immuunsysteem kan verantwoordelijk zijn voor sommige gevallen. Demodicosis kan gelokaliseerd zijn, kleine stukjes huid aantastend, of gegeneraliseerd, het hele lichaam aantastend.
Cheyletiella yasguri mijten veroorzaken een huidaandoening die algemeen bekend staat als "wandelende roos." De roos is in dit geval eigenlijk de mijten die over de huid van de hond lopen. Tekenen van Cheyletiella mijten zijn meestal te zien langs de rug en wervelkolom van de hond. Cheyletiella mijten kunnen op mensen worden overgedragen, dus snelle behandeling kan leden van de menselijke familie van de hond omvatten, evenals alle andere huisdieren. Cheyletiella mijten kunnen worden beheerst en behandeld met de meeste topische vlooienmiddelen.
Honden die in sterk beboste gebieden wonen, zijn vatbaar voor infectie door de parasitaire larven van Trombiculidae mijten. Deze mijten leven op rottend materiaal en lijken op kleine spinnen. Wanneer honden door geïnfecteerde gebieden lopen, hechten de larven zich, voeden zich en vallen af. Deze parasieten lijken op kleine rode stippen op de huid van het hoofd, oren, voeten en buik. Trombiculosis veroorzaakt typische schurft symptomen, waaronder jeuk, schilfering en korstig huidlaesies, zelfs nadat de larven van de gastheer zijn gevallen.