Huisdieren
Huisdieren
Rode of demodectische schurft is een huidaandoening die sommige honden treft die geplaagd worden door demodex canis mijten. Deze mijten, volgens Michigan State University, komen vaak voor in de haarzakjes van honden en katten, maar de meeste dieren vertonen nooit tekenen van plaag.
Een klein percentage honden ervaart echter een immuunsysteemreactie op demodectische mijten. De neiging tot een ernstige of gegeneraliseerde reactie lijkt erfelijk te zijn. Behandeling van rode schurft hangt af van hoe ernstig het is.
Een minder ernstige of gelokaliseerde gevallen van rode schurft zal zich manifesteren als een paar kleine plekken op de benen of het gezicht van uw hond, terwijl een gegeneraliseerd geval haar hele lichaam zal treffen. Haaruitval, korsten en rode geïrriteerde huid zijn veelvoorkomende symptomen van rode schurft.
Het ergste aspect van rode schurft is echter dat uw hond secundaire huidaandoeningen, huidzweren en koorts kan ontwikkelen. Gegeneraliseerde rode schurft die onbehandeld blijft, kan dodelijk zijn.
Uw dierenarts zal ofwel schrapingen van de huid van uw hond nemen of de inhoud van haar huidpustels uitdrukken voor microscopisch onderzoek om te bepalen of hij rode schurft heeft.
Veel honden met lichte gevallen van rode schurft genezen zonder behandeling, maar hebben baat bij het gebruik van Goodwinol zalf om ontstekingen te verlichten. Breng de zalf eenmaal per dag aan op zijn wonden, masseer het in zijn huid tot het volledig is opgenomen.
Houd nauwlettend in de gaten om er zeker van te zijn dat de schurft van uw hond niet verspreidt. Zelfs honden met gelokaliseerde rode schurft kunnen huidaandoeningen ontwikkelen die antibiotica behandeling vereisen.
De FDA heeft slechts één behandeling goedgekeurd, Mitaban of amitraz-dip, voor gegeneraliseerde rode schurft. Voordat u de dip gebruikt, geef uw hond een volledige lichaamsknip. Dit stelt de dip in staat om haar haarzakjes te doordringen en de mijten te bereiken. Om haar kansen op infectie te verkleinen, geef uw hond een bad met geneeskrachtige shampoo vóór elke dip.
Verdund een enkele flesje Mitaban in water volgens de instructies van de fabrikant voordat u het op uw hond gebruikt.
Veel honden, vooral kleine, zijn vatbaar voor bijwerkingen, waaronder verlies van eetlust, braken, verlaagde lichaamstemperatuur en lethargie. Het kan een goed idee zijn om uw huisdier bij uw dierenarts te laten drenken, waar ze nauwlettend kan worden gecontroleerd op bijwerkingen.
Als uw hond Mitaban verdraagt, houd dan zes weken lang wekelijks drenken, zegt Dr. Scott Long van Southwestern Oklahoma State University. Laat de huid van uw hond gedurende zijn behandeling schrapen. Drenk hem opnieuw twee weken nadat zijn huidschrapingen mijt-vrij zijn. Houd uw hond droog tussen drenken door zodat de medicatie op volle sterkte blijft werken.
Als uw hond Mitaban-dip simpelweg niet kan verdragen, kan uw dierenarts ivermectine voorschrijven, normaal gesproken gebruikt om hartworm te voorkomen. Bij hoge doseringen is het effectief geweest tegen demodectische mijten, maar is het niet FDA-goedgekeurd als behandeling voor rode schurft.
Veel hondenrassen, waaronder collies en Australian shepherds, hebben een gen dat hen ervan weerhoudt ivermectine te verwerken. Uw dierenarts kan uw hond op dit gen testen voordat hij medicatie toedient.
Meng de aanbevolen dosis vloeibare ivermectine elke dag in het voedsel van uw hond. Omdat het ook werkt als hartwormmedicatie, stop met het geven van andere hartwormbehandelingen die u uw hond geeft terwijl ze ivermectine krijgt. Gebruik ivermectine niet als ze actieve hartwormen heeft.
Honden die vatbaar zijn voor gegeneraliseerde rode schurft, geven de neiging om het te ontwikkelen door aan hun nakomelingen. Steriliseren of castreren van uw getroffen huisdier beperkt de frequentie van de ziekte.