Huisdieren
Rode mijt staat ook bekend als demodectische mange of demodicosis. De mange wordt veroorzaakt door microscopische mijten, Demodex canis of Demodex injai, die in haarzakjes leven. Voor de meeste honden veroorzaken deze mijten geen probleem. Echter, als het immuunsysteem van een hond zwak of aangetast is, prolifereren de mijten en zal de mange zichtbaar zijn. Puppy's hebben van nature een zwak immuunsysteem in hun eerste paar dagen, en dus wordt de mange gemakkelijk van hun moeders op hen overgedragen. Coloïdaal zilver is een natuurlijke mangebehandeling.
Lokale rode mijt zal verschijnen als een paar kale, schilferige, rode vlekken voornamelijk op het hoofd van de hond. Er zijn in totaal niet meer dan vier mange vlekken op de hond. Dit type mange komt het meest voor bij puppy's en verdwijnt meestal zonder behandeling.
Algemene rode mijt verschijnt als talrijke vlekken over het hele lichaam van de hond. De vlekken zullen rood, schilferig en kaal zijn. Dit type mange gaat vaak gepaard met een bacteriële infectie en als gevolg zullen de vlekken jeuken en ruiken. Algemene mange komt het meest voor bij jonge, of adolescent honden. Als algemene mange verschijnt bij oudere honden, kan het een teken zijn van een onderliggend immuunsysteemprobleem.
Demodectic pododermatitis is een type rode mijt dat de voeten van een hond aanvalt. Dit is een zeer moeilijk type mange om te behandelen. Deze vorm van rode mijt komt veel voor bij Oude Engelse schapenhonden en shar peis.
Dierenartsen diagnosticeren rode mijt door een huidschraap van het geïnfecteerde gebied uit te voeren. Ze onderzoeken de schraapjes onder een microscoop om de aanwezigheid van mijten vast te stellen.
Rode mijt wordt niet als overdraagbaar op mensen beschouwd. Historisch is het ook niet als besmettelijk tussen honden beschouwd, behalve kort na de geboorte. Recent onderzoek wijst erop dat de mijten zich onder honden kunnen overdragen en dat honden met een verzwakt immuunsysteem vatbaar kunnen zijn voor het oplopen van mange.
Er zijn veel mangebehandelingen beschikbaar. Veel hiervan zijn harde chemische behandelingen. Als u een natuurlijke methode verkiest, wordt coloïdaal zilver vaak gebruikt als een natuurlijke behandeling voor mange.
Coloïdaal zilver is een natuurlijk antibioticum. Het bestrijdt virussen, bacteriën, parasieten en schimmels door de onderliggende oorzaak van het probleem te vernietigen. Het wordt beweerd meer dan 650 ziekteverwekkende organismen te bestrijden. Zilver wordt al eeuwenlang gebruikt als gezondheidssupplement en wordt zowel topisch als oraal gebruikt. Coloïdaal zilver is een mengsel van kleine submicroscopische deeltjes zilver die, via elektromagnetische lading, in een vloeistof worden gehouden.
Coloïdaal zilver is verkrijgbaar in gel- en vloeistofvorm. Vloeistoffen zijn verkrijgbaar in nevel- of druppeltoepassingen. Het zilver kan eenvoudig worden toegevoegd aan het dagelijkse voedsel of water. Volg de instructies van de fabrikant zorgvuldig.
Honden met een geschiedenis van algemene rode mijt mogen niet worden gebruikt voor fokkerij. Er is een goede kans dat de mijten, en de mange, aan de nakomelingen worden doorgegeven.
Coloïdaal zilver is een natuurlijk product met weinig bekende bijwerkingen. Echter, potentiële langetermijneffecten zijn niet goed gedocumenteerd. Langdurig gebruik van grote doses heeft aangetoond argyria bij mensen te veroorzaken. Argyria is een permanente blauwe verkleuring van de huid.
Raadpleeg een dierenarts bij het eerste teken van mange. Bij oudere honden kan dit een teken zijn van een onderliggend gezondheidsprobleem dat onmiddellijke behandeling vereist.