Huisdieren
Huisdieren
Wobbler-ziekte, ook bekend als wobbler syndroom, is een probleem met betrekking tot de compressie van het ruggenmerg. Dit probleem kan de gezondheid en kwaliteit van leven van uw hond ernstig beïnvloeden, en meer bewustwording van dit probleem kan u helpen betere beslissingen te nemen met betrekking tot de gezondheid van uw hond.
Wobbler-ziekte treedt op wanneer er instabiliteit of misvorming is van de halswervels. Dit kan druk uitoefenen op het halsruggenmerg, wat de manier beïnvloedt waarop de hond kan staan en bewegen. Het komt het meest voor bij deense doggen en Dobermanns, maar het kan ook andere honden treffen.
Zwakheid en een gebrek aan coördinatie van de achterpoten zijn meestal het eerste teken dat een hond wordt beïnvloed door wobbler-ziekte. De achterpoten kunnen gespreid zijn voor balans, en de hond kan wiebelen zelfs wanneer hij stil staat. De achterpoten lijken misschien niet volledig te strekken, waardoor de hond zich in een gekruiste positie beweegt. De hond blijft alert en responsief.
Wobbler-ziekte moet worden gediagnosticeerd met een myelografie. Bij deze procedure wordt een gekleurde stof in de ruimte rond het ruggenmerg en de zenuwwortels van de hond geïnjecteerd. Deze stof stelt de dierenarts in staat om duidelijk de toestand van het halsruggenmerg en de wervels die het kunnen comprimeren te zien.
Honden die zeer milde problemen hebben met wobbler-ziekte, krijgen mogelijk pijnstillers voorgeschreven, waardoor ze normaal kunnen functioneren. Bij ernstigere gevallen kan chirurgie nodig zijn om de misvorming van de wervels te corrigeren.
Volgens de Universiteit van Illinois kan het gebruik van een harnas in plaats van een riem de druk op de wervelkolom verminderen voor een ouder dier. Honden die snel groeien, zoals deense doggen en Dobermanns, kunnen op 6 maanden leeftijd worden overgezet op volwassen voer, wat hun groei zal helpen stabiliseren. Wanneer u een hond selecteert, kies een hond die geen geschiedenis van wobbler-ziekte in zijn afstamming heeft.