Huisdieren
Huisdieren
Hypothyreoïdie is de meest voorkomende endocriene ziekte bij honden, volgens het College of Veterinary Medicine van de Universiteit van Georgia. Hypothyreoïdie treedt op wanneer niet genoeg hormonen worden geproduceerd. Een van de meest voorkomende symptomen van hypothyreoïdie is alopecie, of haaruitval. Als uw hond wordt gediagnosticeerd met hypothyreoïdie, kunnen medicijnen worden voorgeschreven om deze ziekte te behandelen. Het medicijn dat de eerste keus is voor de behandeling van hypothyreoïdie is thyroxine.
De schildklier is een klier die zich in de nek van een hond bevindt en verantwoordelijk is voor het produceren van hormonen. Hormonen helpen het metabolisme te reguleren. Hypothyreoïdie is het onvermogen van de schildklier om hormonen te produceren, specifiek T3 en T4 hormonen. Bij 95 procent van de gevallen van caniene hypothyreoïdie is dit verminderde vermogen te wijten aan de vernietiging van de schildklier door het eigen immuunsysteem van de hond, volgens Doctors Foster and Smith Pet Education. Hypothyreoïdie wordt ook veroorzaakt door bepaalde soorten kanker en verschillende medicijnen kunnen hypothyreoïdie veroorzaken.
Hypothyreoïdie komt het meest voor bij middelgrote honden. Het treedt meestal op tussen vier en 10 jaar oud, maar kan op elk moment optreden. Bepaalde rassen kunnen aanleg hebben voor deze ziekte, waaronder golden retrievers, greyhounds, en Dobermanns.
Een van de meest voorkomende symptomen van hypothyreoïdie bij honden is haaruitval. Haaruitval treedt op bij ongeveer 65 procent van de honden die met deze ziekte worden gediagnosticeerd. Het haaruitval is het meest zichtbaar op de romp en de staart. Andere symptomen van hypothyreoïdie zijn sufheid, gewichtstoename, huidproblemen en een droge vacht.
Diagnose van hypothyreoïdie wordt gesteld met eenvoudige bloedtests die naar de hormoonspiegels kijken. Behandeling van hypothyreoïdie is een dagelijkse dosis van een synthetisch schildklierhormoon genaamd thyroxine. Thyroxine resulteert in de normalisatie van de T3 en T4 hormonen, volgens het College of Veterinary Medicine van de Universiteit van Georgia. Thyroxine, ook wel levothyroxine of L-thyroxine genaamd, is in tabletvorm en wordt oraal toegediend. De dosis en frequentie van dit medicijn zal afhangen van de ernst van de ziekte en de individuele reactie van de hond op dit medicijn. Bloedtests worden om de twee tot vier weken afgenomen en het medicijn wordt dienovereenkomstig aangepast. Het doel van de behandeling is om voldoende hormoonspiegels gedurende de dag te handhaven. Thyroxine moet voor de rest van het leven van de hond worden ingenomen. Thyroxine heeft geen bekende bijwerkingen, maar kan interageren met andere medicijnen zoals epinefrine, norepinefrine, warfarine, insuline of oestrogeen, volgens de website van Doctors Foster and Smith.
Zodra een therapeutische dosis is bepaald en gedurende een periode is toegediend, zullen de symptomen beginnen te verdwijnen. Het kan 4 tot 6 weken duren voordat er een verandering in de symptomen zichtbaar is. Het stoppen van thyroxine zal ertoe leiden dat de symptomen terugkeren.