Huisdieren
De ziekte van Lyme is een tekenovergedragen ziekte veroorzaakt door een bacterie. Zodra uw hond is gediagnosticeerd met de ziekte van Lyme, zal uw dierenarts een kuur antibiotica voor hem voorschrijven, waarschijnlijk uit de tetracycline- of penicillinefamilie. Hoewel deze antibiotica over het algemeen veilig zijn, zijn er mogelijke bijwerkingen – sommige mild, sommige ernstiger.
Antibiotica uit de tetracyclinefamilie, met name doxycycline, worden het meest voorgeschreven om de ziekte van Lyme te behandelen. (Het American College of Veterinary Medicine beveelt een 30-daagse kuur doxycycline aan.) Bijwerkingen van deze antibiotica kunnen onder andere allergische reacties (netelroos, gezichtszwelling en moeilijke of moeizame ademhaling), duizeligheid, koorts, haaruitval, verminderd urineren, donkere urinekleur, verwarring, zwakte, verminderde eetlust, geelzucht, lichte misselijkheid, braken of diarree omvatten. Tetracycline-antibiotica worden niet aanbevolen voor dieren die zoogdieren of zeer jonge dieren zijn, omdat ze tandverkleuring kunnen veroorzaken. Ze zijn ook niet veilig voor zwangere dieren.
Cephalexine heeft een breed werkingsgebied tegen bacteriën. De meest voorkomende bijwerking van cephalexine is braken kort na toediening. Diarree komt minder voor. Net als bij leden van de tetracyclinefamilie, kan cephalexine ook allergische reacties veroorzaken. Sommige dieren kunnen bloed of slijm in hun ontlasting ervaren, ongebruikelijk bloeden of blauwe plekken, en kwetsbaarder zijn voor secundaire gistinfecties. Per ongeluk overdosis kan buikpijn, diarree, braken, spierkrampen, zwakte en zelfs aanvallen veroorzaken.
Twee veelvoorkomende leden van de penicillinefamilie die worden gebruikt om de ziekte van Lyme te behandelen, zijn amoxicilline en ampicilline. Deze antibiotica zijn over het algemeen veilig voor alle leeftijdsgroepen, maar zijn mogelijk niet zo effectief als sommige andere antibiotica vanwege bacteriële resistentie. Geen van beide, ampicilline of amoxicilline, mag worden gegeven aan dieren die allergisch zijn voor penicilline. Allergische reacties kunnen omvatten: uitslag, netelroos, zwelling van gezicht of ledematen en moeite met ademen. Andere bijwerkingen kunnen omvatten: koorts, snelle hartslag, gebrek aan evenwicht, misselijkheid, braken of diarree, buikpijn, kwijlen en verminderde eetlust. Amoxicilline kan ook het risico op ongebruikelijk bloeden, overmatige blauwe plekken en secundaire gistinfecties verhogen. De meest voorkomende bijwerking van ampicilline is losse ontlasting.
Dr. Allen M. Schoen stelt in zijn paper "Lyme Disease; Fact from Fiction" voedings- en kruidensupplementen voor om het immuunsysteem van het dier te versterken en bijwerkingen van antibiotica tijdens de behandeling te verlichten. Maar praat altijd eerst met uw dierenarts over alle supplementen, inclusief supplementen zoals calcium, en hoe ze kunnen interageren met antibiotica of andere medicijnen die uw hond inneemt.