Huisdieren
Huisdieren
De sleutel tot het behandelen van een uitstulpende schijf bij een hond is om de ernst van het probleem te bepalen en open communicatie te onderhouden met uw primaire dierenarts. Uw dierenarts speelt een belangrijke rol bij het beslissen welke behandeling de beste optie is voor u en uw huisdier.
De tekenen variëren afhankelijk van de locatie van de uitstulpende schijf. Let op kreupelheid van een van de ledematen, rug- of nekkleur, moeite met plassen of ontlasten, en verlamming.
Het gradatiesysteem dat is gekoppeld aan schijfziekte is als volgt:
Graad 5: normaal
Graad 4: kan lopen, maar licht pararetisch (zwak/wankel)
Graad 3: sterk pararetisch (zwak/wankel), maar kan zelf opstaan
Graad 2: ernstig pararetisch (zwak/wankel); hij heeft goede willelijke beweging in de achterpoten, maar kan niet zonder hulp opstaan
Graad 1: lichte willelijke ledematenbeweging aanwezig
Graad 0: paraplegisch (geen willelijke beweging aanwezig). Deze graad is verder onderverdeeld in of de patiënt wel of geen diepe pijnsensatie in de aangedane ledematen kan voelen.
Uw dierenarts zal de klinische tekenen van uw huisdier observeren en waarschijnlijk röntgenfoto's gebruiken om de graad van schijfziekte te bepalen. Vandaaruit zal ze een behandelingsplan opstellen.
Milde gevallen worden meestal medisch behandeld met kooi-rust en pijnmedicatie. Gevallen die niet reageren op medisch beheer en ernstige gevallen worden behandeld met chirurgie.
Succes van de behandeling is afhankelijk van de naleving van de eigenaren. De effectiviteit van de behandeling kan ook afhangen van of de schijfziekte chronisch of acuut is ontstaan.