Huisdieren
Huisdieren
Blaassteenformatie, urolithiasis, gebeurt overal in de urinewegen, maar voornamelijk in de blaas. Oorzaken van blaasstenen zijn genetica, infecties, stofwisselingsstoornissen, medicijnen en sommige ziekten. Tekenen dat uw hond stenen heeft, omvatten bloed in de urine, frequent urineren, langer urineren of persen zonder veel urine af te geven. Af en toe kan uw hond geen symptomen vertonen, maar de stenen worden door uw dierenarts gevoeld tijdens een onderzoek. Ze kunnen pijnlijk en levensbedreigend zijn voor uw hond en moeten worden behandeld.
Als uw hond kleine stenen heeft die door de urethra kunnen passeren, kan de dierenarts de hond verdoven, een urinekatheter invoeren, steriel zoutoplossing in de blaas spoelen en de blaas persen om de stenen weg te spoelen.
Als stenen de urinewegen blokkeren, zodat urine niet kan ontsnappen, kan dit ertoe leiden dat de nieren stoppen met werken en uw hond sterft. Vaak wordt een poging gedaan om de stenen terug te spoelen naar de blaas. Als dat niet werkt, kunnen ultrasuidergolven worden gebruikt om de stenen te breken. De meeste dierenartsen hebben geen ultrasuide-apparatuur, dus een operatie (cystotomie) om de stenen te verwijderen is vaak de enige oplossing. De stenen worden geanalyseerd om hun type te bepalen.
Kleine struviet- en ammoniumuraatstenen die geen blokkade veroorzaken, kunnen reageren op diëten en worden zonder operatie verwijderd. De behandeling kan twee tot vijf maanden duren voordat het werkt. Voorgeschreven hondenvoer beperkt eiwitten, magnesium en fosfor, wat chemicaliën in de urine vermindert die helpen bij het vormen van stenen. Sommige verhogen ook natrium, zodat uw hond meer drinkt en urineert om kleine stenen weg te spoelen voordat ze groter worden.
Antibiotica zijn belangrijk om infecties te controleren die stenen veroorzaken. Andere medicijnen helpen pH-waarden in balans te brengen. Acetohydroxamzuur wordt gegeven om steenvorming van ammonium- en koolstofdioxide-moleculen te verminderen. Kaliumcitraat zorgt ervoor dat calcium eraan blijft plakken in plaats van stenen te vormen en helpt de urine alkalisch te maken om steenvorming te verminderen. Thiazidediuretica kunnen worden gegeven om de urineproductie te verhogen en de calciumconcentratie te verlagen.
Zodra de bestaande stenen zijn verwijderd, is het belangrijk om uw hond te helpen nieuwe stenen te voorkomen. Wendy C. Brooks, DVM, zegt dat de preventie van nieuwe stenen afhangt van het veranderen van de urine-omgeving. Voor sommige soorten stenen, zoals calciumoxalaat, kan het controleren van de pH-waarde terwijl calcium en oxalaat worden verminderd, voorgeschreven diëten of zelfgemaakte diëten helpen.
Hoe meer water uw hond drinkt, hoe beter zijn blaas kan spoelen om stenen te voorkomen. U kunt de waterinname verhogen door bouillons te gebruiken, kibble in water te weken of uw dierenarts te vragen over natriumverhoging.
Als uw hond een geschiedenis van blaasstenen heeft, kunnen bepaalde medicijnen de kans op toekomstige stenen vergroten. Prednison, niet-thiazidediuretica en vitaminen D en C zijn enkele voorbeelden die ervoor kunnen zorgen dat uw hond stenen vormt.
Als uw hond oxalaatstenen of terugkerende incidenten heeft, beveelt de University of Minnesota aan om om de twee maanden een urineonderzoek te doen voor het leven. Röntgenfoto's om de drie tot zes maanden kunnen nodig zijn om kleine stenen op te sporen en te behandelen voordat ze een blokkade kunnen veroorzaken. Voor andere soorten stenen wordt regelmatig urineonderzoek nog steeds aanbevolen tot een jaar.