Huisdieren
Huisdieren
Staatsgezondheidsdepartements, via gemeenten, verlangen dat je je hond om de drie jaar laat vaccineren tegen hondsdolheid. Hoewel het belangrijk is om hondsdolheid te voorkomen, een zeer besmettelijke, dodelijke ziekte, is het ook belangrijk om de tekenen te herkennen wanneer je hond een negatieve reactie op het vaccin vertoont. Een negatieve reactie is een huidaandoening die gemakkelijk behandeld kan worden zodra je een juiste diagnose hebt verkregen.
Sommige honden ontwikkelen hondsdolheid-vaccin-geassocieerde ischemische dermatopathie, een huidaandoening veroorzaakt door een immuunsysteemreactie op het hondsdolheidvaccin. Het vaccin wordt onder de huid geïnjecteerd, dus de reactie vindt plaats in de huid, met symptomen die beginnen op de injectieplaats en zich verspreiden naar andere delen van de huid van de hond.
Symptomen van ischemische dermatopathie omvatten plekken met haarverlies (alopecie), korstige huidlaesies (wonden) of beide, die beginnen op de injectieplaats, meestal tussen de schouderbladen. De alopecie en laesies kunnen zich verspreiden naar de oorflappen, het gezicht, de punt van de staart, de voetzolen en gebieden boven botten zoals de knieën en ellebogen. De symptomen kunnen één tot zes maanden na de injectie verschijnen.
Hondsdolheid-vaccin-geassocieerde ischemische dermatopathie wordt het meest gezien bij kleine terriërs, zoals ratterriërs, en speelgoedrassen, zoals bichons en poodles, maar het kan bij alle rassen ontstaan. Een dierenarts kan tests uitvoeren om reacties op het hondsdolheidvaccin te diagnosticeren en te behandelen.
Je dierenarts kan monsters nemen van het haar en de huid in de buurt van de laesie en een haartest uitvoeren met een speciaal contrastmiddel dat hondsdolheidvaccinantigeen kan onthullen—bewijs dat het vaccin in de huid is gebleven en de lokale huid- en haalcellen heeft beschadigd. De behandeling is doorgaans een combinatie van orale prednison en pentoxifylline, en een ontstekingsremmende zalf om de laesies direct te behandelen.
Als je hond een reactie ontwikkelt, beveelt de Rabies Challenge Fund aan dat je dierenarts een vrijstelling aanvraagt bij het staatsgezondheidsdepartement voor je hond, zodat ze het vaccin niet hoeft te krijgen. Als de vrijstelling wordt geweigerd, moet je dierenarts eerst het vaccin bij een andere fabrikant verkrijgen, en tweede, het vaccin zo laag mogelijk op het achterbeen toedienen.