Huisdieren
Huisdieren
Infectieuze tracheobronchitis, algemeen bekend als kennelhoest, is een ernstig virus dat honden van elke leeftijd, grootte of ras treft. Het virus is extreem besmettelijk en infectieus. Een hond die is blootgesteld aan kennelhoest zal onmiddellijke diergeneeskundige aandacht nodig hebben omdat de aandoening het vermogen heeft om zeer snel te verergeren en een bedreiging vormt voor elke andere hond waarmee je hond in contact komt. Honden die in contact zijn gekomen, moeten met de grootste spoed in quarantaine worden geplaatst, en strikte isolatievereisten moeten onmiddellijk worden uitgevoerd.
De algemene isolatietijd die vereist is voor honden die lijden aan kennelhoest is ten minste 10 dagen. Het dier moet worden opgesloten in een gebied vrij van mensen (buiten de verzorgers) en vooral andere honden of dieren die vatbaar zijn voor het oplopen van de ziekte. Wanneer goed behandeld, zou het piepende hoesten van de hond binnen 10 tot 14 dagen moeten beginnen te verminderen. Echter, zodra het dier is hersteld, is er een lichte kans dat het het virus nog enkele weken kan uitscheiden. Honden moeten medisch worden behandeld tijdens isolatie en mogen niet worden vrijgelaten totdat het hoesten volledig is opgehouden.
Canines in isolatie voor kennelhoest moeten worden behandeld door een dierenarts met antibiotica. In tegenstelling tot humane griep bij mensen, zijn rust en vloeistoffen niet genoeg om een dier te helpen deze aandoening te overwinnen. Deze stam van virus vereist onmiddellijke diergeneeskundige aandacht en voorgeschreven medicijnen om de symptomen te verlichten en het virus af te breken. Het vaccineren van je huisdier tegen kennelhoest wordt sterk aanbevolen, en in veel gevallen zal het het leven redden van een hond die in contact is gekomen met het kennelhoest virus.
Het isolatiegebied voor de getroffen canine moet zo steril en schoon mogelijk worden gehouden. Alle bedden, bakken, speeltjes of dekens moeten regelmatig grondig worden gereinigd met strenge chemische desinfecterende producten in een poging om eventuele achtergebleven bacteriën te doden die door inhalatie kunnen worden herplaatst in het immuunsysteem van de hond. Zodra de hond is hersteld, of is gestorven aan secundaire infectie, moeten de besmette items ofwel grondig worden gedesinfecteerd of weggegooid waar niemand direct contact mee zal krijgen.