Huisdieren
Huisdieren
Huidverkleuring bij een hond wordt meestal gezien als een donkerder of lichtere kleur dan de normale kleur van de huid van de hond. Dit kan met of zonder verlies van vacht op de poten. Dit komt het vaakst voor op de onderste poten, dichtst bij de poten, hoewel het in het hele been kan worden gezien. De huidtextuur kan ook veranderen, dikker en ruwer worden.
Hoewel een dierenarts nodig is om een exacte diagnose van de medische aandoening te stellen, zijn er aandoeningen die huidverkleuring kunnen veroorzaken. Volgens het professionele personeel van Go Pets America is Acanthosis nigricans een donkering van de huid als gevolg van consistente en chronische ontsteking. Dit omvat doorgaans een verdikking van de huid. Acrale dermatitis is het verlies van pigmentatie en vacht als gevolg van consistent likken. Dit wordt vaak vergezeld door verdikking van de huid, bloeding en vocht afscheiding van de huid. Acute vochtige dermatitis, ook wel hot spots genoemd, wordt gekenmerkt door een roodheid van de huid, evenals vocht afscheiding van de huid. De hot spots kunnen ook warm aanvoelen bij aanraking. Dit type huidaandoening veroorzaakt dat de huid erg vochtig en ongemakkelijk wordt voor de hond, waardoor de hond op de plek likt of bijt.
Hoewel er beenverkleuringsaandoeningen zijn die zeer plotseling kunnen optreden, zijn er meestal waarschuwingstekenen die kunnen worden gevonden met zorgvuldige observatie. Volgens de experts van Pet Education worden de meeste huidaandoeningen die de poten beïnvloeden, vergezeld door likken en kauwen op de poten. Als deze aandoening aanhoudt na het veranderen van het voer van de hond om het potentieel voor een voedselallergie uit te sluiten, wat kan leiden tot bijten of likken van de poten, wordt een bezoek aan de dierenarts aanbevolen. Het veranderen van het voer kan voor of na het spreken met een dierenarts worden gedaan.
Een dierenarts kan een antibioticum toedienen om te voorkomen dat de hond een infectie oploopt van de huid die kapot en wond is, wat kan voorkomen door bijten en likken van de huid. De dierenarts kan een steroïde toedienen om het genezingsproces te versnellen, hoewel de volgorde van de toegediende medicatie en de omvang ervan aan de dierenarts is. Daarnaast kan de dierenarts een voerwijziging voorstellen om voedselallergieën uit te sluiten en het gebruik van een Elizabethaanse kraag om te voorkomen dat de hond zijn poten bereikt. Vaker baden kan ook worden voorgesteld om infecties te helpen voorkomen.
Huidproblemen verschijnen vaak zonder veel waarschuwing. Verkleuring van de poten kan worden voorkomen door de hond een gezond hondenvoer te geven dat een vleesproduct als hoofdingrediënt bevat, in plaats van maïs of een ander graanvoedsel dat voedselallergieën kan veroorzaken. Als de hond begint met overmatig kauwen of likken op de poten of poten, moet er actie worden ondernomen via training of medicatie. Als het likken wordt veroorzaakt door verveling, kunnen training en beweging manieren zijn om de huidaandoeningen te voorkomen die het been verkleuren. Als likken wordt gedaan als een kalmerende methode voor een angstige hond, kunnen training en medicatie nodig zijn. Een dierenarts kan beslissen of en welke medicatie moet worden gebruikt, evenals helpen om de oorzaak van het bijten of likken te bepalen.