Huisdieren
Huisdieren
Blastomycose heeft een "goed gedefinieerd endemisch gebied." Hoewel het bereik blijft uitbreiden, wordt het over het algemeen gevonden in Missouri, Mississippi, de Mid-Atlantic staten, de Ohio River valleien, en gebieden van Manitoba, Quebec en Ontario.
Je hond wordt besmet door Blastomyces dermatididis sporen in te ademen. De sporen infecteren de longen van je hond en de infectie verspreidt zich door zijn lichaam, waarbij hij over het algemeen zijn subcutane weefsels, lymfeklieren, testikels, huid, ogen, botten en hersenen binnendringt.
Symptomen van blastomycose omvatten koorts, hoesten, depressie, gewichtsverlies, verlies van eetlust, ademhalingsmoeilijkheden, oogproblemen, huidproblemen en kreupelheid. Symptomen kunnen lijken te verbeteren en vervolgens weer verslechteren.
De diagnose wordt gesteld op basis van de geschiedenis van je hond, haar symptomen en de bevestigde aanwezigheid van Blastomyces dermatididis. Volgens Pet Education wordt de schimmel doorgaans geïdentificeerd via een weefselbiopt, antigeentest, laesiesmeer of lymfeklierpunctie.
Besmette honden hebben doorgaans maandenlang nauwkeurig gemonitodeerde behandeling nodig met orale of intraveneuze antischimmelmiddelen. Vanwege ernstig verlies van eetlust moeten sommige honden gedurende 1 tot 2 uur worden geforceerd gevoederd.
Blastomycose wordt vaak verward met andere schimmelinfecties, virale infecties, de ziekte van Lyme of kanker. Ongelukkige misdiagnoses hebben geleid tot vertraagde behandeling of onnodige euthanasie.