Huisdieren
Huisdieren
Longblastomycose is een zeldzame maar gevaarlijke ziekte. Hoewel het zeer eenvoudig is voor een hond om de ziekte op te lopen, blijkt diagnose een uitdaging te zijn. Eenmaal juist gediagnosticeerd door een dierenarts, kan de juiste behandeling een volledig herstel van de hond en een terugkeer naar een gezond leven waarborgen.
Longblastomycose is een zeldzame ziekte die een schimmel in de longen introduceert. Naarmate de schimmelinfectie groeit, kan het de ademhaling en andere ademhalingsfuncties beïnvloeden. Uiteindelijk begint de infectie andere organen in het lichaam te beïnvloeden door het verzwakken van het immuunsysteem.
Alle hondenrassen kunnen longblastomycose krijgen, echter hebben sommige rassen meer incidenten ervan vanwege hun aard. Volgens een veterinaire klinische studie hebben grote rassen zoals Coonhounds (Bluetick en Treeing Walker), Pointers, Weimaraners, Golden Retrievers, Labrador Retrievers, Doberman Pinschers en Cocker Spaniels meer gevallen van het oplopen van de ziekte.
Studies tonen ook aan dat niet-gefokte reuen van deze rassen vatbaarder zijn voor het oplopen van de schimmelinfectie. Aangezien ze vaker buiten zijn en ronddwalen in gebieden die de infectieuze schimmel kunnen bevatten, zijn hun risico's groter.
Gevallen van longblastomycose zijn gerapporteerd op verschillende locaties in Noord-Amerika. De vochtige grond in de rivierdalen van de Ohio, Missouri en Mississippi kweekt de schimmel. Er zijn ook gevallen gerapporteerd in de mid-Atlantic staten. Canada heeft ook gevallen gezien in de provincies Manitoba, Quebec en Ontario. Deze locaties hebben allemaal grond die zeer zuur is, rijk aan organische materialen, zanderig en dicht bij waterwegen.
Honden die lijden aan longblastomycose vertonen symptomen die vergelijkbaar zijn met een verscheidenheid aan andere ziekten. Het is ook belangrijk om op te merken dat de symptomen van longblastomycose niet uniform zijn voor alle honden, maar één symptoom dat in de meeste gevallen opduikt is hoest. De hond kan ook koorts, gewichtsverlies, pijn, borstpijn en ademhalingsmoeilijkheden (dyspneu genoemd) ervaren. Als het niet wordt gediagnosticeerd nadat de hond is geïnfecteerd met de schimmels bacterie die deze aandoening veroorzaakt, kan de ziekte dodelijk zijn.
Als een hond longblastomycose heeft, is de beste manier van diagnose en behandeling via een dierenarts. Vanwege de complexiteit van de ziekte en de gelijkenis met andere ziekten, is het van het grootste belang dat er de juiste tests worden gedaan - tests die niet thuis kunnen worden uitgevoerd. De dierenarts zal röntgenfoto's van de longen van de geïnfecteerde hond moeten maken en laboratoriumwerk moeten doen om de hond juist te diagnosticeren.
Eenmaal gediagnosticeerd, zal de dierenarts de hond intraveneus Amphotericin B (AMB) toedienen. Dit medicijn wordt gebruikt om de schimmelinfectie te behandelen, echter moet de hond nauwkeurig worden gecontroleerd gedurende de behandeling. Het medicijn blijkt zeer giftig te zijn met een bijwerking van nierfalen. In de loop van de tijd kan veterinair onderzoek alternatieve behandelmethoden vinden die niet zo schadelijk zijn voor de hond.