Amyloïdose is een aandoening waarbij een type eiwit dat amyloïde wordt genoemd, zich hecht aan interne organen in het hele body. Amyloïde-eiwit wordt in het beenmerg gemaakt en wordt beschouwd als een abnormaal eiwit. Amyloïdose is ongebruikelijk en kan veel verschillende systemen in het lichaam aantasten, waaronder het spijsverteringsstelsel, zenuwstelsel, nieren, lever of hart. Gelukkig kan de aandoening worden beheerd met medicatie. Testen op amyloïdose omvat het verzamelen van bloed-, urine- en weefselmonsters.
Wat u nodig heeft
- Urineonderzoek
- Bloedonderzoek
- Biopsieën
Instructies
- Onderwijs uzelf over de symptomen die worden geassocieerd met amyloïdose en meld ze aan uw arts voor verdere diagnostische testen. Amyloïdose kan bij ieder persoon verschillende symptomen veroorzaken, afhankelijk van het gebied waarin de eiwitten zich hebben opgehoopt. Symptomen omvatten vermoeidheid, snel gewichtsverlies, diarree en gevoelloosheid van uw handen. Enkelzwelling, hartritmestoornissen en kortademigheid kunnen ook tekenen van amyloïdose zijn.
- Geef uw arts een urine monster. Een schone vang urine specimen kan hoge eiwitwaarden onthullen die overeenkomen met amyloïdose en een diagnose kunnen bevestigen.
- Bloedonderzoek kan een verhoogd niveau van abnormale eiwitten tonen. De Amyloidosis Foundation rapporteert dat genetisch testen ook kan worden uitgevoerd via bloedonderzoek. Sommige vormen van amyloïdose zijn erfelijk, en het bekijken van het bloed kan onderzoekers en artsen helpen het type amyloïdose te bepalen dat u mogelijk heeft.
- Een biopsie van het vermoede orgaan kan worden uitgevoerd. Weefselmonsters kunnen worden genomen van de vetlaag van de maag, huid, rectum of beenmerg. Volgens de Mayo Clinic is een biopsie de enige definitieve manier waarop een diagnose van amyloïdose kan worden bevestigd.
