Hondsdolheid testen bij honden
Hondsdolheid is een virale ziekte die acute encefalitis veroorzaakt, of zwelling van de hersenen. Het wordt overgedragen van wilde dieren op huisdieren en vee die niet ertegen zijn gevaccineerd. Volgens AnimalHealthCenter.com worden 97% van de menselijke gevallen van hondsdolheid veroorzaakt door hondenbeten. Het is bijna altijd dodelijk als het niet vroeg na blootstelling wordt behandeld. Er zijn verschillende manieren om een hond op hondsdolheid te testen, elk met verschillende nauwkeurigheidsniveaus. Een leek is niet in staat om een hond zelf te testen, maar heeft de hulp van een dierenarts nodig. Hier is wat er tot nu toe beschikbaar is.
Benodigdheden
Instructies
Hondsdolheid, honden en mensen
- Observeer uw hond om te zien of het een van de klassieke symptomen van hondsdolheid vertoont: schuimen rond de mond, wankelen tijdens het lopen alsof dronken, onvermogen om te slikken en moeizame ademhaling. Onthoud echter dat er andere oorzaken voor deze symptomen kunnen zijn dan hondsdolheid. Bijvoorbeeld, als de hond wankelt tijdens het lopen, kan het een oorontsteking hebben.
- Uw dierenarts kan het speeksel van uw hond op hondsdolheid testen. Op dezelfde manier kunnen monsters van ruggenmergvloeistof en serum uit de hond worden gehaald en getest. Deze typen tests worden gebruikt wanneer het niet mogelijk is om het dier in te slapen. Het is belangrijk om te onthouden dat deze tests niet 100% nauwkeurig zijn.
- De enige volledig nauwkeurige test voor hondsdolheid wordt een 'direct fluorescent antibody test (dFA)' genoemd. Uw dierenarts zal een monster van hersenweefsel van de hond nemen en het naar het lab van uw staat sturen voor analyse en bevestiging. Deze test is de snelste en nauwkeurigste om de aanwezigheid van hondsdolheid vast te stellen. Helaas moet het dier eerst worden ingeslapen om een monster van hersenweefsel te verkrijgen.
- Als u bent gebeten door een hond die hondsdolheid heeft, bezoek dan onmiddellijk uw arts. De ziekte bij mensen is dodelijk als het niet vroeg genoeg wordt ontdekt. Uw arts kan een kuur van post-expositieprofylaxe voorschrijven, die veilig en effectief is als deze wordt begonnen voordat de persoon symptomen begint te vertonen.
