Huisdieren
Huisdieren
Honden hebben misschien het plezier van hun leven aan het strand, maar soms nemen ze veel meer mee naar huis dan herinneringen aan golven en zand. De nasleep kan een vervelende diarree zijn die een eigen naam heeft: 'beach diarrhea'. Leer meer over deze vervelende aandoening en hoe u deze kunt vermijden.
Zout water heeft een osmotisch effect op het darmkanaal van een hond. Dit betekent dat zout water neigt om water naar de darmen van een hond te 'trekken' of aan te trekken.
Een hond die lijdt aan beach diarrhea zal uiteraard diarree ontwikkelen met een urgentie om vaak in kleine of grote hoeveelheden te gaan. De hond kan persen om te evacueren, een aandoening die bekend staat als 'tenesmus', en de ontlasting kan er bloedig uitzien en bedekt zijn met slijm.
Vaak geloven eigenaren dat omdat ze hun hond niet letterlijk zout water hebben zien drinken, hij of zij veilig is voor het ontwikkelen van beach diarrhea. Toch zijn er enkele subtielere manieren waarop honden zout water innemen, zoals het oppakken van een zout water-doorweekte bal of het rennen tussen de golven.
Beach diarrhea zou van korte duur moeten zijn en de hond zou progressief beter moeten worden. Honden die lethargisch lijken, ongeïnteresseerd in hun omgeving en onwillig om te eten, moeten onmiddellijk door een dierenarts worden geëvalueerd.
Het zoutgehalte in zeewater is misschien niet de enige boosdoener van problemen. De inname van zand kan het darmkanaal verder irriteren en, om het erger te maken, kan zout water soms schadelijke bacteriën, algen, micro-organismen en zelfs toxines bevatten.