Huisdieren
Een hernia treedt op wanneer het bekkenkwab, of de spier die de bekkeninhoud op zijn plaats houdt, zwelt of verzwakt. Het resultaat is een zwelling of groei-achtig object nabij de rectum van een hond. Andere symptomen van een perineale hernia zijn obstipatie, lethargie, moeilijk plassen en veranderde staartdracht. Omdat dit een ernstige en ongemakkelijke gezondheidsaandoening is, is onmiddellijke behandeling noodzakelijk.
Volgens het American College of Veterinary Surgeons kan elke zwelling nabij de rectum van een hond een perineale hernia zijn. Omdat deze hernia onvermogen om te plassen of te lopen kan veroorzaken en vitale organen zoals de prostaat, urineblaas, omentum en dunne darm kan bevatten, is dit een ernstige gezondheidskwestie. Elke verschijning van een hernia vereist onmiddellijke medische actie en kan inhouden dat een hond op noodbasis wordt gestabiliseerd bij opname.
De Atlantic Coast Veterinary Conference stelt dat de diagnose van een perineale hernia wordt gesteld door middel van een lichamelijk onderzoek en palpatie van het gebied. Röntgenfoto's en een echografie kunnen elke twijfelachtige diagnose ondersteunen. Voordat er een operatie wordt uitgevoerd, voert de dierenarts een bloedtest uit voor bloedcel tellen, een biochemisch profiel en een urineonderzoek. De dierenarts voert ook een rectaal onderzoek uit om gelijktijdige problemen te controleren, zoals prostaatziekte, en om de inhoud van de hernia te controleren.
Volgens de Atlantic Coast Veterinary Conference zijn de meest voorkomende behandelingen voor een perineale hernia bij honden medische therapie en keuzechirurgie. Medische therapie omvat een schema van klysma's, ontlastingsverzachters, IV-vloeistoftherapie, dieetbeheer en pijnstillers. Het American College of Veterinary Surgeons vertelt ons dat medische therapie alleen wordt gebruikt voor niet-bedreigende perineale hernia's en de hernia niet permanent onder controle houdt. Het wordt meestal gebruikt als voorbereiding op de operatie. Chirurgie voor perineale hernia's omvat het terugplaatsen van eventuele organen, het bevestigen van de organen aan de buikwand om de mogelijkheid van toekomstige beweging te elimineren en hechtingen om het bekkenkwab te herstellen en te versterken. Deze operatie omvat meestal castratie van reuen om het risico op toekomstige hernia's te verminderen. Deze operatie wordt opgevolgd door antibiotica, pijnmedicatie en dieetwijzigingen.