Huisdieren
Huisdieren
Uw senior, artritische hond neemt carprofen (handelsnaam Rimadyl) op advies van uw dierenarts om hem te helpen met de pijn en gewrichtsstijfheid die gebruikelijk zijn bij ouderdom. Plotseling stopt hij met eten, begint te braken of heeft andere tekenen van algemene slechte gezondheid, en uw dierenarts adviseert om het carprofen te staken, met verdenking op een overdosis. Uw huisdier zal specifieke veterinaire behandeling nodig hebben om de toxische effecten van carprofen te overwinnen, afhankelijk van zijn symptomen.
Een overdosis carprofen, geclassificeerd als een NSAID (non-steroïde anti-inflammatoire middelen), kan acute toxische gastritis, of maagdarmklachten, bij uw hond teweegbrengen. Uw huisdier kan plotseling gaan braken, uitgedroogd raken en niet in staat zijn om te eten. Langdurig gebruik van carprofen staat bekend om maagzweren bij honden te veroorzaken, met de bijkomende tekenen van zwarte, teerachtige ontlasting en maagpijn. Veterinaire behandeling betekent doorgaans ziekenhuisopname en geen voedsel of water voor uw huisdier gedurende 24 tot 36 uur. Uw zieke hond krijgt hetzij subcutane of intraveneuze vloeistoffen om het braken en de uitdroging te compenseren. Dierenartsen schrijven doorgaans een vetarm, licht dieet voor na 36 uur, en kunnen doses antiemetica (anti-misselijmiddelen) en antibiotica opnemen; dit laatste om de normale flora van het maagdarmstelsel van uw hond te herstellen.
Honden met carprofen toxiciteit kunnen trombocytopenie ontwikkelen, een tekort aan bloedplaatjes die stolling bevorderen, stelt Dr. Wendy Brooks van de Pet Pharmacy. Abnormale blauwe plekken en bloedingen treden op zonder deze stollingsfactor. Gediagnosticeerd door bloedtesten, zal uw dierenarts doorgaans stoppen met het mediceren van uw hond met carprofen, en corticosteroïden (cortison-achtige medicijnen) toedienen om het bloedsysteem van uw huisdier weer in balans te brengen. Afhankelijk van de algehele gezondheid van uw dier, kan uw dierenarts antibiotica voorschrijven om eventuele infecties te voorkomen. Een volledige bloedtransfusie kan nodig zijn als uw hond ernstig anemisch is of bloedt.
Omdat carprofen de nierfunctie van uw hond vermindert door de bloedtoevoer van de organen te verminderen, kunnen oudere honden met nierproblemen nierfalen ervaren. Uw hond kan symptomen vertonen waaronder diarree, eetlustverlies, lethargie, braken, overmatig drinken en/of plassen en zeer verdunde urine. Veterinaire behandeling begint doorgaans met het toedienen van intraveneuze vloeistoffen en elektrolyten om uitdroging te bestrijden. Uw dierenarts kan medicatie voorschrijven om de nierfunctie te verhogen en de bloeddruk te verlagen; een hormoon genaamd epoetin kan worden toegediend om de nieren te helpen meer rode bloedcellen te produceren. Thuisbehandeling omvat doorgaans een natriumarm, eiwitarm dieet en het toedienen van subcutane vloeistoffen.
Volgens Dr. Brooks beginnen honden met acute leverfalen als gevolg van carprofen overdosis doorgaans binnen drie weken na het starten van de medicatie met het vertonen van symptomen. Ze ontwikkelen braken, of diarree en/of obstipatie, worden anorectisch, kunnen overmatig drinken en plassen en kunnen sporen van bloed in hun urine en ontlasting vertonen. Ze kunnen ook geelzuchtig worden – zich manifesterend met gele pigmentatie van het tandvlees, de huid en de oren. In "Common Diseases of Companion Animals" beveelt Dr. Alleice Summers aan om het carprofen onmiddellijk te stoppen en uw getroffen hond op een eiwitarm dieet te zetten. Ze zegt dat "dwangvoeding of een maagvoedingssonde nodig kan zijn als het dier niet eet." Antibiotica en lactulose (een hoog-glucose gel) kunnen nodig zijn als uw hond bijzonder lethargisch of ataxisch (onvermogen om recht te lopen) is. Uw hond kan binnen een week verbeteren als veterinaire behandeling begint met het optreden van symptomen.