Huisdieren
Huisdieren
Epilepsie is een van de meest voorkomende neurologische ziekten bij honden en treedt bij maximaal 5% van alle honden op, volgens de Canine Epilepsy Website. Veel honden erven een defect gen dat epilepsie veroorzaakt.
Honden met erfelijke epilepsie hebben 'idiopathische', of primaire, epilepsie. Ze hebben een gemuteerd gen geërfd van een of beide ouders. Secundaire epilepsie is het resultaat van een identificeerbare oorzaak, zoals een hersentumor.
Honden die lijden aan erfelijke epilepsie beginnen meestal tussen de 1 en 3 jaar met insulten, volgens dr. Dennis O'Brien van de University of Missouri College of Veterinary Medicine.
Verscheidene rassen tonen aanwijzingen voor wat Barbara Licht en andere onderzoekers van het Poodle Epilepsy Project aan de Florida State University 'genetische predispositie' noemen voor primaire epilepsie. Deze rassen omvatten draadhaar fox terriërs, beagles, dalmatieren, Ierse wolfshonden, golden retrievers, boxers en poedels.
Onderzoekers speculeren dat erfelijke epilepsie het product kan zijn van een recessief gen, omdat de ouders van de aangedane hond vaak de ziekte niet hebben, volgens Licht en het FSU-team. Ze rapporteren ook dat het gen seks-gekoppeld kan zijn, aangezien de ziekte in veel rassen vaker bij mannetjes dan bij teefjes voorkomt.
In 2005 ontdekten onderzoekers van het Hospital for Sick Children in Toronto, Canada, een gemuteerd gen dat een type hondenepilepsie genaamd EPM2 veroorzaakt. De ziekte treedt op bij miniatuurdraadhaar dachshonden en is gerelateerd aan een humane vorm van epilepsie genaamd de ziekte van Lafora.