Huisdieren
Huisdieren
Pemphigus foliaceus is een auto-immuunstoornis die ertoe leidt dat het immuunsysteem van de hond antilichamen produceert tegen een verbinding die van nature in de huid voorkomt, genaamd desmogleïne I. De resultaten zijn meerdere pusvullende blaarjes die zich over het hele lichaam van de hond vormen, vergezeld van koorts en eetlustverlies.
Pemphigus foliaceus kan spontaan ontwikkelen, zonder een waarneembare oorzaak, of kan worden geactiveerd door medicatiereacties of progressieve, langdurige huidproblemen.
Bepaalde rassen zijn vatbaar voor het ontwikkelen van pemphigus foliaceus, waaronder dobermanns, akitas, chow chows, bearded collies, teckels, Finse spits en Newfoundland-honden.
Een dierenarts stelt de diagnose pemphigus foliaceus door een huidbiopsie te nemen van een aangetast gebied. Uw hond krijgt een plaatselijke verdoving zodat de dierenarts een gedeelte van de huid kan verwijderen zonder de hond te pijn te doen.
De behandeling van pemphigus foliaceus richt zich op immuunonderdrukking, om de aanval van het immuunsysteem op het lichaam te kalmeren. Corticosteroïden, zoals prednison, worden algemeen voor dit doel gebruikt. Bijwerkingen van steroïden zijn overmatige dorst en honger, gewichtstoename, hevig hijgen en overmatig plassen, soms vergezeld van incontinentie.
De prognose is doorgaans goed, en herstel is na verloop van tijd mogelijk. Volgens het Mar Vista Animal Medical Center in Los Angeles, CA, worden tot 60 procent van de honden met pemphigus foliaceus geëuthetiseerd vanwege de kosten en ongemak van de behandeling.