Huisdieren
Huisdieren
Pemphigus foliaceus is een auto-immuunziekte die ertoe leidt dat het immuunsysteem van de hond antilichamen produceert tegen een verbinding die van nature in de huid voorkomt, genaamd desmogleïne I. Het resultaat zijn meerdere pus gevulde blaasjes die over het hele lichaam van de hond ontstaan, gepaard met koorts en eetlustverlies.
Pemphigus foliaceus kan spontaan ontstaan, zonder een waarneembare oorzaak, of kan worden uitgelokt door medicijnreacties of progressieve langdurige huidproblemen.
Bepaalde rassen zijn gevoelig voor het ontwikkelen van pemphigus foliaceus, waaronder Dobermann pinschers, Akita's, chow chows, bearded collies, dachshonden, Finse spits en Newfoundland honden.
Een dierenarts stelt de diagnose pemphigus foliaceus door een huidbiopsie te nemen van een aangetast gebied. Je hond krijgt een plaatselijke verdoving zodat de dierenarts een deel van de huid kan verwijderen zonder de hond te pijn te doen.
De behandeling van pemphigus foliaceus richt zich op immuunonderdrukking, om de aanval van het immuunsysteem tegen het lichaam te kalmeren. Corticosteroïden, zoals prednison, worden vaak voor dit doel gebruikt. Bijwerkingen van steroïden zijn overmatige dorst en honger, gewichtstoename, zwaar hijgen en overmatig urineren, soms gepaard met incontinentie.
Het vooruitzicht is meestal goed, en herstel is mogelijk na verloop van tijd. Volgens het Mar Vista Animal Medical Center in Los Angeles, CA, moeten tot 60 procent van de honden met pemphigus foliaceus worden geëuthanaseerd vanwege de kosten en ongemak van de behandeling.