Huisdieren
Huisdieren
Een jeukende, krabende hond presenteert een uniek probleem voor huisdierbezitters; we vragen ons af of het probleem vlooien, droge huid of iets erger is. Veelal geven de bevindingen van de dierenarts en de daaropvolgende thuisbehandelingen ons een snel en gemakkelijk antwoord op het probleem. Af en toe stelt de dierenarts een hondenhuidziekte vast genaamd "mange", en die conclusie kan leiden tot een reeks langdurige, vaak dure klinische procedures, afhankelijk van het type mange dat wordt gevonden.
Sarcoptes scabiei mijten veroorzaken de huidziekte bij honden genaamd sarcoptische schurft of schabiej. De mijten leven in de bovenste lagen van de huid van de hond waar ze afgestorven huidcellen eten, en de vrouwtjes graven tunnels om eitjes te leggen. Dit graven, en een gevoeligheid voor mijt bijproducten, triggert intense pruritus (jeuk) bij de hond, wat kan leiden tot zelftrauma, dermatitis, huidzweren en haaruitval. Honden met schabiej vertonen korstachtige laesies op hun buik, borst, oren, koppen, ellebogen en benen. Als onbehandeld, wordt de huid verdikt en korstachtig. Vaak treden bacteriële en gistinfecties op bij besmette dieren. Dierenartselijke behandeling bestaat typisch uit een reeks kalkzwavelbadjes, plus systemische medicatie van antibiotica en antiparasitica.
Demodex canis mijten resideren in het haar en de talgklieren (vet) van gezonde honden als onderdeel van hun normale flora, meestal zonder ziekte te veroorzaken. Ziekte treedt typisch niet op tenzij de hond geïmmunosupprimeerd is of er een andere systemische ziekte aanwezig is. De lokale vorm van demodex ontwikkelt zich bij honden jonger dan twee jaar, is typisch niet jeukerig en lost zich meestal zonder dierenartselijke behandeling op. Algemene demodex presenteert zich als de ernstigere vorm van schurft, met huidlaesies, bacteriële infecties en alopecia (haaruitval) als veelvoorkomend. Deze patiënten lijden vaak aan lusteloosheid, koorts en ernstige cellulitis, gekenmerkt door oedeem, roodheid en pijn. Behandeling van algemene demodex omvat lichaamsbrede amitraz (een antiparasitair middel) badjes elke twee weken, plus antibiotica voor de huidinfecties.
Een mijt genaamd Otodectes cynotis veroorzaakt ototectische schurft bij honden. Meestal gevonden in de buitenste en binnenste gehoorgangen van de hond, leven deze mijten op het dode haar en afgestorven huidcellen van het dier. Ze worden vaak gevonden in het haar op het hoofd en de nek van de hond. Klinische tekenen kunnen krabben en schudden van de oren en het hoofd, ontsteking en een opvallende "koffiedik" afscheiding in het buitenoor van het dier omvatten. Deze honden moeten worden behandeld met een parasiticidum (anti-mijt) oordruppels gedurende een periode van enkele weken.
Genoemd "lopende roos", de cheyletiellosis mijt tast honden aan in grote gemeenschappen, typisch kennels en asiels. Ze leven op het oppervlak van de huid, meestal op de rug en bil van de hond, en veroorzaken huidafschilfering die eruitziet als grote vlokken roos. De jeuk die veelvoorkomend is bij andere soorten schurft varieert van hond tot hond bij cheyletiellosis. Behandeling omvat typisch kalkzwavel of pyrethrin badjes wekelijks gedurende een periode van 6 tot 8 weken plus een antiparasitair medicijn.