Huisdieren
Huisdieren
Volgens de American Heartworm Society wordt slechts 50 procent van alle honden beschermd door hartwormmedicatie in gebieden met een hoge hartworminfectie. Hoewel sommige gebieden een lagere infectiegraad hebben, is hartworm niet beperkt tot honden in warmere klimaten, aangezien het in alle 50 staten is aangetroffen. Omdat hartworm een dodelijke ziekte is, moeten eigenaren ervoor zorgen dat hun huisdieren worden beschermd door ze te laten testen op hartworm, naast het beschermen met maandelijkse medicatie.
Hartwormtesten worden uitgevoerd om te testen op hartwormziekte, wat een hondeninfectie is van de rondworm Dirofilaria immitis. Deze parasitaire worm leeft in de pulmonale arterieën van een hond, die bloed van het hart naar de longen voeren. Klinische tekenen worden waargenomen. De eigenaar moet een accurate patiëntgeschiedenis verstrekken. Diagnostische procedures worden uitgevoerd, waaronder bloedtesten, lichamelijk onderzoek, röntgenfoto's, een echografie, angiografie en testen op hartworm.
Directe bloeduitstrijkproeven omvatten het onderzoeken van een druppel bloed op de aanwezigheid van levende microscopische microfilaria (babyhartwormen). Het detecteren van slechts één babyhartworm duidt op de waarschijnlijkheid van een groot aantal van hen. Volgens een artikel gepubliceerd door Mar Vista Animal Center in Los Angeles, Californië, vereist dit type hartwormtest grote aantallen larven, omdat minder dan 20 tot 50 babyhartwormen per millimeter bloed niet worden gedetecteerd. Dit type test is eenvoudig, maar is niet zo nauwkeurig als andere tests.
Bij het testen op hartwormen wordt een bloedmonster onderzocht op een microscoopglas om te zoeken naar microscopische babyhartwormen. Zodra een bloedmonster is verkregen, wordt het onderzocht en behandeld met een chemisch middel dat de bloedcellen afbreekt. Bij filtertesten wordt het behandelde bloedmonster door een filter gedrukt dat de hartwormen vasthoudt. Vervolgens wordt microscopische analyse op het filter uitgevoerd.
De Knott-test wordt uitgevoerd door een chemisch middel in de bloedbaan van de hond te plaatsen dat de bloedcellen afbreekt. Dit proces helpt om een hartwormbesmetting op te sporen. Het behandelde bloedmonster draait in een centrifuge, wat een mechanisch apparaat is. Het bovenste deel van het gescheiden bloed wordt afgegoten, en de inhoud die op de bodem van de buis wordt gevonden, wordt microscopisch onderzocht om te bepalen of er hartwormen zijn.
Hartwormserologie zijn testen op eiwitten in de bloedbaan die worden geproduceerd door volwassen hartwormen. Een nauwkeurige en gevoelige test, hartwormserologie wordt bij alle honden uitgevoerd om hartworminfectie uit te sluiten. Sommige honden die een negatief rapport krijgen voor babyhartwormen, hebben nog steeds volwassen hartwormen gevonden door serologie. Dit type infectie staat bekend als verborgen of occulte hartworminfectie. Hartwormen kunnen om verschillende redenen verborgen zijn. Bijvoorbeeld, ze kunnen jong en seksueel onrijp zijn. Er kan een enkelvoudige seksinfectie zijn, zoals alleen vrouwelijke of alleen mannelijke wormen. Aan de andere kant kan een hond medicijnen gebruiken die leiden tot onvruchtbare vrouwelijke hartwormen. Een voorbeeld zijn honden die lage doses ivermectine innemen.
Omdat hartwormziekte niet kan worden gedetecteerd tot zeven maanden na een initiële besmetting, mogen honden jonger dan zeven maanden niet worden getest, volgens petplace.com. Ook honden die niet het hele jaar door elke maand hartwormpreventie krijgen, moeten opnieuw worden getest voordat ze meer medicatie krijgen. Het wordt ook aanbevolen voor eigenaren om een hond opnieuw te testen wanneer deze van preventiemedicatie verandert.