Huisdieren
Huisdieren
Uitputtingsziekte bij honden heeft geen genezing en is een ernstige dreiging waar honden- en keneleigenaren zich op moeten voorbereiden. Als een hond zijn eetlust begint te verliezen, moet onmiddellijk veterinaire behandeling worden gezocht. De eerste tekenen van deze ziekte zijn extern subtiel, maar de interne implicaties zijn al ernstig.
Tot 2000 was chronische uitputtingsziekte bij honden alleen geassocieerd met honden geïmporteerd uit Zuid-Europa en Zuid-Amerika. Eind 1999 maakte een uitbraak in een foxhondenkennel in New York de ziekte tot een binnenlands probleem.
Uitputtingsziekte bij honden wordt ook wel visceraal leishmaniose genoemd. Bij mensen wordt het zwarte koorts genoemd. De ziekte wordt veroorzaakt door protozoönparasieten die de lever, milt en beenmerg aanvallen nadat een slachtoffer is gebeten door een geïnfecteerde zandvlieg.
Verlies van eetlust gevolg door gewichtsverlies zijn de meest voor de hand liggende en vroegste symptomen die honden vertonen bij deze ziekte. Geavanceerde symptomen omvatten, maar zijn niet beperkt tot, spieratrofie, aanvallen, braken, neusbloedingen, opgezwollen lymfeklieren, verhoogde urinatie, huidlaesies en, uiteindelijk, nierfalen.
Experts van het Centers for Disease Control bevelen aan dat elke geïnfecteerde hond geëuthaniseerd wordt. Onderzoekers van de afdeling Pathologie van Iowa State University en de diergeneeskundige school van North Carolina State University werken samen met CDC-wetenschappers aan het ontwikkelen van vaccins voor de half dozijn stammen van hondenleishmaniose die momenteel zijn geïdentificeerd. Sommige hondenbezitters hebben ervoor gekozen om zieke honden daarheen te brengen om deel te nemen aan studies.
Om redenen die onbekend zijn voor onderzoekers, zijn de foxhond en de Napolitaanse mastijn vatbaarder voor deze ziekte dan andere rassen. Uitputtingsziekte bij honden is de vijfde belangrijkste oorzaak van niet-ongevalsgerelateerde sterfte bij alle honden.