Huisdieren
Canine bijnierkankers zijn hoogst dodelijk vanwege hun potentieel om, onder andere, de pancreas, het ruggenmerg en het hart van de hond in te vliegen. Vroegtijdige detectie en behandeling van deze ziekte kan de kans op uitzaaiing verminderen. Als de ziekte echter wordt toegestaan te vorderen, is de voorspelling doorgaans slecht.
Canine bijniercarcinoomen staan voor ongeveer één procent van alle canine maligniteiten, en ontstaan uit de neuro-endocriene cellen van een hond. Het treft typisch oudere dieren, vaak die ouder zijn dan tien jaar.
De meest voorkomende symptomen van canine bijnierkanker zijn gewichtsverlies, braken en lethargie.
Chirurgische verwijdering van de tumor is de meest voorkomende initiële behandeling. Na operatie zijn bestraling en immunotherapie uitstekende secundaire middelen.
Als metastasen van de bijniertumor zijn opgetreden, is de voorspelling niet gunstig. Dit komt omdat de locaties waar canine bijnierkankers neigen te spreiden, vitale organen zijn, zoals de pancreas en het hart. Soms kunnen ook het ruggenmerg en de hersenen beïnvloed worden.
Omdat canine bijniertumoren zo dicht bij de aorta liggen, mag operatie alleen worden uitgevoerd door een ervaren canine kankerspecialist. Feitelijk verwijzen veel dierenartsen naar deze specifieke regio als de "Bermuda-driehoek" van de canine anatomie.