Huisdieren
Huisdieren
Als uw geliefde hond een aanval heeft, kan het stressvol zijn om naar te kijken. Maar als u het type aanval begrijpt dat uw hond ervaart, zal het gemakkelijker zijn om uw hond het type behandeling te geven dat hij nodig heeft. Er zijn verschillende soorten aanvallen die honden treffen, en elk type is herkenbaar aan zijn kenmerkende eigenschappen.
Deze aanvallen kunnen mild of ernstig zijn (ook wel grand mal genoemd). Tijdens de "tonische" fase valt de hond over en strekt hij zijn ledematen. Als de aanval grand mal is, kan de hond op dit moment het bewustzijn verliezen. Zijn ademhaling kan ook stoppen. Ongeveer 15 tot 30 seconden later begint de "clonische" fase, waarin de hond op zijn plek begint te bewegen, ofwel door zijn ledematen te peddelen of te kauwen. Probeer niet uw hand of een voorwerp in zijn mond te stoppen om zijn tong te blokkeren, omdat honden niet in gevaar zijn om hun tong in te slikken tijdens een aanval zoals mensen dat wel zijn. Aanvullende symptomen zijn geëxpandeerde pupillen, overmatig kwijlen, en urineren of ontlasten. Dit type aanval wordt doorgaans geassocieerd met primaire epilepsie.
Deze aanvallen komen zelden voor bij honden. De tekenen van een petit mal aanval zijn kort, duren slechts enkele seconden, en omvatten verlies van spiertoon, een blikleeg, een omhoogrotatie van de ogen, en mogelijk kort bewustzijnsverlies. Sommige dierenartsen geloven niet dat deze aanval überhaupt bij dieren voorkomt, of dat het vaak wordt misdiagnosticeerd.
Bij een partiële aanval zijn de bewegingen beperkt tot één gebied van het lichaam. Dit kan zich manifesteren door spiertrekkingen, spasmen in één ledemaat, gezichtscontracties, en het draaien van het hoofd of lichaam naar één kant. Dit type aanval kan overgaan in een tonisch-clonische aanval. Honden die lijden aan partiële aanvallen kunnen secundaire epilepsie hebben.
Een complexe partiële aanval omvat een reeks bizarre of complexe gedragingen die zich herhalen bij elke aanval. Mensen die deze aanvallen ervaren, hebben vertekingen van gedachte, perceptie en emotie gerapporteerd, waaronder toegenomen angst. Bij honden manifesteert dit zich meestal als herhaaldelijk lippenlikken, kauwen, en vliegenbijten, agressief gedrag, of hysterisch rennen, schrikken, vocaliseren of verstoppen bij anders normale honden. Dit type aanval wordt ook geassocieerd met secundaire epilepsie.
Een aanval van status epilepticus is elke continue aanval die langer dan 5 minuten duurt, in sommige gevallen tot 30 minuten. Het wordt beschouwd als levensbedreigend en kan voorkomen bij honden zonder eerdere geschiedenis van aanvallen als gevolg van traumatisch hersenletsel, toxinen of ziekte. Het komt echter het meest voor bij honden met een geschiedenis van tonisch-clonische aanvallen, maar kan ook voorkomen bij honden met secundaire epilepsie.
Clusteraanvallen zijn meerdere aanvallen die binnen een korte tijdsperiode optreden. Uw hond kan korte perioden van bewustzijn ervaren, maar vaak kan dit type aanval worden verward met status epilepticus, omdat heldere perioden vaak kort zijn. Clusteraanvallen worden ook beschouwd als levensbedreigend, dus zelfs als u niet denkt dat uw hond lijdt aan status epilepticus, moet u nog steeds onmiddellijk een dierenarts bellen.