Huisdieren
Huisdieren
Mensen met bijnierschorsontoereikendheid ontwikkelen acute lage cortisolwaarden in hun bloed. De bijnierschorsen produceren cortisol, een hormoon dat het lichaam gebruikt om te reageren op stress en de normale werking van diverse systemen en processen in het lichaam te handhaven. Cortisol helpt de goede werking van het cardiovasculaire systeem, het immuunsysteem en de metabolisme van vetten, koolhydraten en eiwitten te handhaven. Artsen behandelen acute lage cortisolwaarden met de vervanging van een of meer hormonen.
Patiënten met bijnierschorsontoereikendheid kunnen primaire of secundaire bijnierschorsontoereikendheid hebben. Primaire bijnierschorsontoereikendheid, of de ziekte van Addison, ontstaat wanneer de bijnierschorsen beschadigd zijn en niet de benodigde niveaus van cortisol of een ander hormoon genaamd aldosteron kunnen produceren. Secundaire bijnierschorsontoereikendheid is een aandoening die ervoor zorgt dat de hypofyse lage hoeveelheden adrenocorticotropine produceert, een hormoon dat de bijnierschorsen van het lichaam stimuleert en de cortisolproductie verhoogt. De ziekte van Addison is minder veelvoorkomend dan secundaire bijnierschorsontoereikendheid.
Artsen behandelen bijnierschorsontoereikendheid met hormoonvervangende therapie. Acute lage cortisolwaarden worden aangevuld met een oraal glucocorticoïde medicijn zoals dexamethason, prednison of hydrocortison. Patiënten met de ziekte van Addison kunnen een oraal mineralocorticoïde medicijn zoals fludrocortisonacetaat nodig hebben om lage aldosteronniveaus aan te vullen. Artsen voorschrijven doses van deze hormonen volgens het hormoontekort van elke individuele patiënt. Een arts kan de dosering van een hormoonvervangend medicijn aanpassen als de hormoonniveaus van een patiënt veranderen.
Patiënten met acute lage cortisolwaarden ontwikkelen vaak chronische vermoeidheid die progressief verergerd, onverklaarbaar gewichtsverlies en spierzwakte. Mensen kunnen beginnen te verlangen naar zoute voedsel door zoutverlies. Lage bloedsuiker, depressie en irritabiliteit zijn gerapporteerd met deze stoornis. Mensen met lage cortisolwaarden kunnen hoofdpijn, zweten of veranderingen in menstruatiecyclus ervaren. Een abnormale verhoging van de pigmentatie genaamd hyperpigmentatie kan ontwikkelen met de ziekte van Addison, maar treedt niet op bij secundaire bijnierschorsontoereikendheid.
Een Addisoniaanse crisis, of bijnierschorscrisis, is een plotselinge en ernstige daling in cortisolwaarden die fataal kan zijn als niet behandeld. Dit probleem veroorzaakt doordringende pijn in de benen, buik of onderrug, alsook dehydratie en lage bloeddruk. Mensen kunnen ernstige diarree, overgeven en verlies van bewustzijn ontwikkelen tijdens een Addisoniaanse crisis. Artsen behandelen Addisoniaanse crisis patiënten met intraveneuze glucocorticoïden en intraveneuze zoutoplossingen met dextrose. Glucocorticoïde dosering wordt verlaagd naarmate de toestand van de patiënt verbetert.
Oorzaken van bijnierschorsontoereikendheid zijn: schade aan de bijnierschorsen door een auto-immuunziekte die de klieren aanvalt, tumoren die de bijnierschorsen schaden of bloedverlies. Schimmelinfecties, tuberculose en andere infecties kunnen ook schade aan de bijnierschorsen veroorzaken en de cortisolproductie verlagen. Patiënten die bloedverdunners gebruiken, hebben een verhoogde kans op bijnierschorsontoereikendheid. Mensen met chronische thyreoiditis, ziekte van Graves en pernicieuze anemie hebben een verhoogd risico op de ziekte van Addison.