Huisdieren
Huisdieren
Dierenartsen onderzoeken hondenurine om veel problemen te diagnosticeren, waaronder diabetes, blaasinfecties, urineweginfecties en nierziekte. U kunt een urineproef van uw hond verkrijgen via een vrije-afvangmethode, een niet-invasieve verzamelingsmethode die u thuis bij uw hond uitvoert. Gebruik steriele containers en wegwerphandschoenen om uw proef te beschermen tegen verontreiniging voordat u het naar uw dierenarts brengt.
Selecteer een urineverzamelvijver. U kunt een verzamelbeker van uw dierenarts gebruiken als u een reu heeft, maar een wegwerplastieken bak werkt ook — en in sommige gevallen werkt het misschien beter. Een teef gaat hurken, dus u doet het beter met een ondiepe, smalle schaal voor verzameling. U moet er misschien een maken van aluminiumfolie.
Doe latex handschoenen aan, doe uw hond aan de riem en neem hem naar buiten om zich te ontlasten. Doe dit bij voorkeur 's ochtends als eerste. Houd de urineverzamelschotel in de ene hand en de riem in de andere hand. Houd de riem kort zodat uw viervoeter niet meer dan ongeveer 30 centimeter van u verwijderd is.
Houd uw hond nauwlettend in de gaten op tekenen dat hij of zij zal gaan plassen. Laat de hond ongeveer twee tot drie seconden plassen, houd dan de verzamelbeker in de urinestroom om het op te vangen. Een proefgrootte van ongeveer 1 eetlepel is over het algemeen voldoende voor testen, maar krijg er wat meer dan dat als u kunt.
Giet de urineproef in een verzamelbeker. Een schone pot is prima. Draai de deksel stevig op de verzamelbeker en neem het terug naar huis nadat uw hond klaar is met zaken of nadat u uw wandeling hebt voltooid.
Plaats de bewaarbeker in een ritszak en sluit de zak af om te beschermen tegen lekken. Neem de proef zo snel mogelijk naar uw dierenarts — binnen 1 tot 2 uur na verzameling is het beste.
Plaats de proef in de zak in uw koelkast als u het niet binnen meer dan 2 uur en tot 24 uur naar uw dierenarts kunt brengen. Dit houdt de proef enigszins vers voor testen.