Huisdieren
Huisdieren
Het knippen van hondenoorren, samen met het kupieren van staarten en andere cosmetische ingrepen, is een steeds omstredere procedure. Hoewel het lang een traditie is geweest, ondersteunen weinig wetenschappelijke studies het oor knippen. Het is een electieve ingreep die wordt uitgevoerd op een leeftijd van zes tot negen weken bij rassen als Dobermannen, Schnauzers, Deense doggen en Boxers.
Veel hondenrassen worden herkend aan het traditionele en kenmerkende uiterlijk van het hoofd, soms gedefinieerd door waakzame, geknipte oren. Hondenoorren worden al eeuwenlang geknipt of zelfs verwijderd, vooral bij rassen die gefokt zijn om te jagen, te bewaken of te vechten.
Oor knippen wordt uitgevoerd om te voldoen aan rasstandaarden. Bij de betreffende rassen worden honden met geknipte oren vaak bevoordeeld door traditionele jury's, en kunnen soms niet eens deelnemen aan shows tenzij de oren geknipt zijn.
Voorstanders van oor knippen beweren dat het oorontstekingen vermindert door de ventilatie van de gehoorgang van de hond te vergroten. Geknipte oren zijn mogelijk gemakkelijker schoon te houden van vuil en puin.
Traditioneel hadden jacht- en bewakingshonden geknipte oren om letsel te voorkomen. Rechtopstaande geknipte oren bij bewakingshonden werden gewaardeerd om de waakzame en intimiderende uitstraling die ze communiceren.
Oor knippen wordt door velen als onmenselijk beschouwd en als een vorm van dierenmishandeling. Sommige dierenartsen weigeren oor knippen uit te voeren. Het knippen van oren om cosmetische redenen is sinds 2006 verboden in Europa en sinds 2004 in Australië.